Bir Kedinin Hatıraları

2009-11-14T18:16:00.000+02:00

1.5 aydır kolum kırık.

2009-09-29T15:49:00.001+03:00

Bu gördüğünüz tembel kedi ZEZE. Bütün gün çeşitli şekillerde yatıp, geceleri fare avlayıp eve getiriyor, hani bize de ikram ediyor hesapça.
Uzun süre ara verdim biliyorum. Ancak hakikaten hasta ve oldukça halsizdim. Şimdilerde az biraz daha iyiyim. Bir de insan sürekli evde olunca yazacak pek bir şey olmuyor. Günler hep aynı geçiyor. Biyolojik saatimin ilaç marifetiyle değişmesi yüzünden erken uyuyor, sabahın köründe de uyanıyorum. Kahvaltı ediyorum, ilaçlarımı içiyorum. Sonra sabah kahvemi içiyorum. Öğlene kadar el işleriyle oyalanıyorum, sonra yemek yiyorum, e-postalarıma filan bakıyorum, akşam oluyor, ilaçlarımı içip uyuyorum. Günlen ekstra bir şey olmazsa hep aynı geçiyor. Oldukça rutin ve sıkıcı. Onla bunla oyalanıyorum. Yeni hobiler ediniyorum. Mesela şimdiki hobim örgü oyuncaklar yapmak. Yakında bundan da sıkılır, yeni bir şey bulurum muhakkak. Daha rahat yürüyorum ama hep aynı pozisyonda kalmaktan boynum tutuluyor sık sık. Sırtüstü yatıyorum mecburen çünkü sağıma soluma yattığımda omuzlarım çok ağrıyor. Yatak yaraları edindiğimden bir tane havalı yatak almak zorunda kaldım ama rahat ettim. Bir de şu boynumu çözebilsem tam olacak.
Ayrıca kendimi yazmaya verdim. Turnusol.biz'de yayınlanıyor yazılarım. İçtiğim bir parkinson ilacının -parkinson değilim, sadece nöropati yüzünden huzursuz bacak sendromu oldum- çok komik bir yan etkisi var: "Aşırı kumar oynama isteği" ne komik değil mi? Bende kumar isteği olmadı ama hababam yazma isteği oldu, belki bu da bir nevi yan etkidir :)Yakında roman bile yazarım bu hızla valla!

Yani sizin anlayacağınız Garp cephesinde yeni bir şey yok!

Oğlumdan bana

2009-07-20T20:27:00.001+03:00

Hep orada olduğunu bilirdim aslında.bir şey vardı içimde olan. Yanımda da içimde de. Sokakta, arabada, okulda, odamda. Var galiba böyle bir şey. Ergenlikte, çocuklukta, bebeklikte. Tamam bebeklikte sadece yüzüne dönüp, ühea ühea ühea diye ses çıkarıyordum evet ama bunu diyorum diye kızdığını sanmıyorum.

Şimdi daha çok diyebiliyorum. Kızabiliyorum, eşyaları fırlatacak konuma kadar geliyorum. Ama zaman geliyor nasıl seviniyoruz birlikte. Sevinirken göz bebeğinde olan ışık. Bunu görmelisin aynada. Sen kendini ne kadar biliyorsan ben de biliyorum ışığı sen de farketmişsindir.

Büyüdüm kaç yaşına kadar geldim. Senin düşüncelerinin arkasında pişiyorum. Duygularımı yoğunlaştırmak istiyorum. Bu aralar zorluk çekiyorum. Ne gelirse ağzıma yazıyorum. Dediğim gibi bir şey var senden gelen içime sevgi galiba bu. Bu yaşlarda sevgi ,mevgi sözcükleri çok değişik gelmeye başladı. Ergenliğe giriyorum galiba yavaştan. ‘Dur gireyim de nasılmış göreyim’ diyorum. Sonuçta kendinle dalga geçmezsen olmaz. Bu yeteneğin de senden geldiğini biliyorum.

Diyorum işte senden bir şeyler var içimde çıkmayacak. Tırnağım olsun, parmaklarım olsun, ayaklarım olsun bir şeyler var senden bir şeyler var.

Dışımda da içimde de bir şeyler var.

Kel de güzelim valle

2009-06-29T15:35:00.000+03:00

2009-06-17T16:06:00.002+03:00

Bunca zamandır yazmadım biliyorum. Ancak çok yorgundum ve halim yoktu. Şimdi biraz daha iyiyim ve beni merak edenler için bir özet geçeceğim.

11 Ocak Cumartesi gecesi kuzenin evinde oturmuş var mısın yok musun'u seyredip, çay içerken,ertesi sabah hastanede uyandım. Kötü bir epilespi krizi geçirmişim ve hastaneye kaldırılmışım. Neyse pek bir şey hatırlamıyorum. Hatta bir ara uyanır gibi olup, "Bırakın lan beni, ne işim var burda, bari kahve verin, sigara verin" diye doktorları, hemşireleri dövmeye kalkmışım. Derken çekilen beyin emarı sonucu beyinciğimde birtakım lanet tümörler tespit edilmiş. Doktorum beni derhal İstanbul'a şuaya çağırdı tabii. Gerçi ben İstanbul'a nasıl gittim, nasıl uçağa bindim filan hayal meyal hatırlıyorum. Verilen epilepsi ilaçları ve sakinleştiricilerden ilaç sarhoşu olmuşum. Yeğenimin geldiğini ve onunla gittiğimi hatırlıyorum. Neyse beynime yediğim 18 şuadan sonra geri döndüm. Bu seferde birkaç hafta sonra sol omuzumdan kemik koptu, haydi tekrar İstanbul, tekrar şua. İstanbul'da da kalçamdan kemik koptu. Hadi bakalım tekrar şua. Eğlenceli günler geçirdim ve bir hamam böceği olduğuma karar verdim.
Kısaca macera böyle. Şimdi biraz halsiz ve iştahsız olmak dışında pek şikayetim yok. Evde malak gibi yatıp nakış işliyorum.

2009-05-15T13:09:00.001+03:00

KUTLU OLSUN

2009-05-01T10:47:00.001+03:00

2009-05-01T10:24:00.002+03:00

Bu şekilde insanların duygularını istismar ederek çıkar sağlayanlar çoğaldı ama bu gerçek...Linke tıklayıp okuyun, en alttaki "older posts" a tıklayarak önceki aşamaları ve fotoğrafları da görün...demiş asortikkrep ben de yayınlıyorum.

http://nehir-im.blogspot.com

Gecen Ekim ayinda Istanbul'a dondugumde universiteden yakin arkadasim Zeynep'i ziyarete gittim. Ida'dan 1 yil 3 gun buyuk Nehir diye bir kizi var. Nehir'in karni agriyordu, huysuzdu. Bir haftadir agriyor beslenmesine dikkat ediyoruz dedi. Beraber kahvaltimizi ettik. Her zamanki gibi Nehir'in eski kiyafetlerini bir torbaya doldurdu ve Ida'yla Bodrum'a donduk. Bir kac gun sonra Zeynep aradi. Aglamaktan zor konusuyordu. Nehir'in karacigeriyle omuru arasinda portakal buyuklugunde bir tumor bulmuslar. Midesini cigerlerine dogru sikistirdigindan Nehircim yemek yiyemez olmus. Hala yazarken tuylerim diken diken oluyor. Teshis kondu. Neuroblastoma. En yaygin cocuk kanseri turu. En erken 1 yas civari ortaya cikiyor. Nehir de 18 aylikti. Turkiye'de yuzde 25 yasam sansi verdiler. Teksas cocuk hastanesi yuzde 40 dedi. Ve Amerika'ya gittiler. Kasimdan beri orada kemoterapi, ameliyat ve gecen hafta da ilik nakli oldu. Buyuk kizlari Leyla Istanbul'da anneanneyle kaldi. Anne baba kasimdan beri Nehir'i yasatma savasindalar. Bunun faturasi 700 bin dolari buldu. Nehir'in vucudu su an kanserden temizlenmis durumda ama surekli dikkat edilmesi gerekiyor ve tekrarlanmamasi icin bir asi programina basladi. Hastane masraflarina paralari yetmediginden bir fon olusturdular. Uzun lafin kisasi Nehir'in para yardimina ihtiyaci var. Zeynep bir kac aydir gun gun hastanede karsilastiklarini, verdikleri kararlari, onlerindeki secimler, Nehir'in durumunu ve psikolojilerini bir bloga yazdi.
Blogun adresi, Blogda Nehir'e nasil yardim edebilirim bolumune tiklarsaniz cok kolay bir sekilde para yardiminda bulunabilirsiniz. Sizden ricam para yardimi disinda (2 dolar bile olsa) bu blog adresini yaymaniz. Hem parayi toparlamak acisindan hem de bu hastaliktan muzdarip ailelere rehberlik ya da dayanisma ortami saglama acisindan yardiminiz cok onemli.

KAYAKÖY TIKINMA ŞENLİĞİ!!

2009-04-25T23:27:00.009+03:00

Yiyoruz ve yiyoruz!

İşte iyi arkadaş...

1981'den beri birlikte...

Örgü de örerim, biramı da içerim!

Papatya gibiyim bi yerde...

Yorum yok...

Anane torun pek severiz birbirimizi...

Nisan kuzusu...

2009-03-10T23:08:00.004+02:00

İyileşmeye çalışıyorum. Muhtemelen iyileşirim. Nekahat mi ne diyorlar hani ondan :)

2009-02-12T13:42:00.003+02:00

Hastayım, bir süre yazamam herhalde.

2009-01-10T11:24:00.001+02:00

540 İsrail yurttaşının imzasıyla başlayan bu bildiri,
Indymedia İsrail'de yayınlandı.

Sanki işgal, Filistin halkına karşı sürmekte olan vahşi baskılar, yerleşimlerin inşası ve Gazze'nin abluka altına alınması yeterli değilmiş gibi, şimdi de sivil halk bombalanıyor: erkekler, kadınlar, yaşlılar ve çocuklar. Yüzlerce ölü, yüzlerce yaralı, dolup taşan hastaneler ve Gazze'nin merkez hastanesinin bombalanması. Özgür Gazze Hareketi'nin tıbbi yardım malzemesi ve doktorları taşıyan Dignity isimli teknesi de saldırıya uğradı. İsrail yeniden uzun zamandır gördüklerimizin hepsinden daha kötü açık savaş suçları işlemeye başladı.
İsrail medyası izleyicilerine dehşeti ve bu suçlara yönelik ciddi eleştirileri sergilemiyor. Hep aynı öykü anlatılıyor. İsrailli muhalifler hain muamelesi görüyor. Siyonist sol dahil kamuoyu İsrail siyasetini eleştirmeden ve kayıtsız biçimde destekliyor.
İsrail'in yıkıcı caniyane siyaseti uluslararası topluluğun ciddi bir müdahalesi olmadan sona ermeyecektir. Ancak, uluslararası topluluk da, bazı zayıf resmi kınamalar dışında müdahale yanlısı değildir. Birleşik Devletler İsrail şiddetini açıkça desteklemekte ve Avrupa da, zaman zaman kınamakla birlikte, İsrail'e, Avrupa Birliği'yle olan ilişkilerinin derecesini yükseltme biçiminde sunduğu "hediyeyi" geri çekmeyi ciddi biçimde düşünmeyi istememektedir.
Geçmişte dünya cinayet siyasetleriyle nasıl mücadele edileceğini biliyordu. Güney Afrika'ya yönelik boykot etkili oldu, ancak İsrail ödüllendirilmektedir: ticari ilişkileri gelişiyor, akademik ve kültürel işbirliği sürüyor ve diplomatik çabalarla birlikte yoğunlaşıyor.
Bu uluslararası destek son bulmalıdır. Amansız İsrail şiddetini durdurmanın tek yolu budur.
Tüm dünyayı İsrail şiddetini sona erdirmeye ve zalim işgalin sürmesine izin vermemeye çağırıyoruz. Tüm dünyayı İsrail'i kınamaya ve suçlarına ortak olmamaya çağırıyoruz.
Bunların ışığında, tüm dünyayı Filistin insan hakları örgütlerinin acil çağrısını desteklemeye çağrıyoruz:
- BM Güvenlik Konseyi acil bir oturum yaparak, İsrail'in uluslararası insani hukuk kapsamındaki yükümlülüklerini yerine getirmesinin güvence altına alınması için, yaptırımların dayatılması dahil, somut önlemler benimsemelidir.
- Cenevre Sözleşmesi'nin Yüksek Tarafları İsrail'i uluslararası insani hukuk kapsamındaki yükümlülüklerini, özellikle de sivillere saygı gösterilmesi ve çatışmaların etkilerinden korunmalarına özel önem vererek, yerine getirmeye zorlayacak uygun önlemleri alarak, Sözleşme hükümlerine saygı gösterilmesini garanti altına almak üzere, sözleşmenin 1. maddesindeki yükümlülüklerini yerine getirmelidir.
- Sözleşmenin Yüksek Tarafları, Sözleşmeye yönelik ciddi ihlallerin sorumluları karşısında, 4. Cenevre Sözleşmesi'nin 146. maddesi kapsamındaki yasal sorumlulukları nı yerine getirmelidir.
AB kurumları ve üye devletler İsrail'in, uluslararası insani hukuka uygunluğu destekleyen Avrupa Birliği Kılavuzlarının 16 (b), (c) ve (d) insan hakları hukuku paragraflarına uymasını garanti altına almak üzere, acil sınırlandırıcı önlemler ve yaptırımların kabul edilmesi ve İsrail'le olan tüm yüksek diyaloglara son verilmesi dahil, bu Kılavuzu etkin biçimde kullanmalıdır.

İmzacılar: Avital Aboody, Sami Abu Shehadeh, Moshe Adler, Haim Adri, Gali Agnon, Bilha Aharoni, Hagit Aharoni, Saida Ahmed, Danny Aisner, Orna Akad, Aviv Aldema, Ra'anan Alexandrowicz, Joseph Algazy, Omer Allon, Dan Almagor, Orly Almi, Tali Almi, Tamar Almog, Udi Aloni, Yuli Aloni-Primor, Colman Altman, Janina Altman, Ahmad Amara, Eitan Amiel, Nitza Aminov, Gish Amit, Yossi Amitay, Naama Arbel, Tal Arbel, Rana Asali, Maisoon Assadi, Keren Assaf, Zohar Atai, Najla Atamnah, Rutie Atsmon, Michal Aviad, Hanna Aviram, Jasmin Avissar, Amira Bahat, Noam Bahat, Daniela Bak, Abeer Baker, Saleh Bakri, Rim Banna, Oshra Bar, Yoav Barak, Daphna Baram, Michal Bareket, Hila Bargiel, Ronny Bar-Gil, Yoram Bar-Haim, Ronnie Barkan, Osnat Bar-Or, Racheli Bar-or, Yossi Bartal, Raji Bathish, Dalit Baum, Shlomit Bauman, Esther Ben Chur, Hagit Ben Yaacov, Tal Ben Zvi, Yael Ben-Zvi, Avner Ben-Amos, Ronnen Ben-Arie, Ur Ben-Ari-Tishler, Ofra Ben-Artzi, Yotam Ben-David, Smadar Ben-Natan, Shmuel Ben Yitzchak, Avi Berg, Daniel Berger, Tamar Berger, Anat Biletzki, Itai Biran, Rotem Biran, Shany Birenboim, Rozeen Bisharat, Yafit Gamilah Biso, Liran Bitton, Simone Bitton, Yahaacov Bitton, Rani Bleier, Yempa Boleslavsky, Hagit Borer, Ido Bornstein, Irith Bouman, Haim Bresheeth, Aya Breuer, Shlomit Breuer, Dror Burstein, Smadar Bustan, Shai Carmeli-Pollak, Smadar Carmon, Zohar Chamberlain- Regev, Sami Shalom Chetrit, Chassia Chomsky-Porat, Arie Chupak, Isadora Cohen, Kfir Cohen, Matan Cohen, Nahoum Cohen, Raya Cohen, Ron Cohen, Stan Cohen, Yifat Cohen, Alex Cohn, Scandar Copti, Adi Dagan, Yael Dagan, Yasmeen Daher, Silan Dallal, Tamari Dallal, Leena Dallasheh, Eyal Danon, Uri Davis, Hilla Dayan, Relli De Vries, Maoz Degani, Ruti Divon, Diana Dolev, Yfat Doron, Ettie Dotan, Keren Dotan, Ronit Dovrat, Daniel Dukarevich, Arnon Dunetz, Maya Dunietz, Udi Edelman, Shai Efrati, Neta Efrony, Rani Einav, Asa Eitan, Danae Elon, Ruth El-Raz, Noam Enbar, Amalia Escriva, Anat Even, Gilad Evron, Ovadia Ezra, Basma Fahoum, Avner Faingulernt, Ghazi-Walid Falah, Naama Farjoun, Yvonne Fattal, Dror Feiler, Pnina Feiler, Micky Fischer, Sara Fischman, Nadav Franckovich, Ofer Frant, Ilil Friedman, Maya Galai, Dafna Ganani, Gefen Ganani, Yael Gazit, Yoram Gelman, Yakov Gilad, Amit Gilboa, Michal Ginach, Rachel Giora, Michal Givoni, Ednna Glukman, Angela Godfrey-Goldstein, Bilha Golan, Neta Golan, Shayi Golan, Tsilli Goldenberg, Vardit Goldner, Tamar Goldschmidt, Lymor Goldstein, Dina Goor, Shelley Goral, Joel Gordon, Ester Gould, Inbal Gozes, Inbal Gozes-Sharvit, Erella Grassiani, Adar Grayevsky, Gill Green, David Greenberg, Ela Greenberg, Dani Grimblat, Lev Grinberg, Yosef Grodzinsky, Hilik Gurfinkel, Galia Gur-Zeev, Anat Guthmann, Amos Gvirtz, Maya Gzn-Zvi, Yoav Haas, Iman Habibi, Connie Hackbarth, Uri Hadar, Mirjam Hadar Meerschwam, Rayya Haddad, Osnat Hadid, Dalia Hager, Tami Hager, Hava Halevi, Yasmine Halevi, Jeff Halper, Yuval Halperin, Rula Hamdan-Atamneh, Rania Hamed, Rola Hamed, Anat Hammermann Schuldiner, Doron Hammermann-Schuldin er, Ben Handler, Tal Haran, Elad Harel, Nir Harel, Shuli Hartman, Lihi Hasson, Amir Havkin, Shira Havkin, Amani Hawari, Areen Hawari, Iris Hefets, Ada Heilbronn, Ayelet Heller, Sara Helman, Ben Hendler, Aref Herbawi, Tamara Herman, Avi Hershkovitz, Yael Hersonski, Galit Hess, Hannan Hever, Ala Hlehel, Gil Hochberg, Tikva Honig-Parnass, Tikva Honig-Parnass, Inbar Horesh, Veronique Inbar, Rachel Leah Jones, Noga Kadaman, Ari Kahana, Dafna Kaminer, Aya Kaniuk, Ruti Kantor, Liad Kantorowicz, Dalia Karpel, Rabia Kassim, Amira Katz, Shai Katz, Uri Katz, Giora Katzin, Dror Kaufman, Adam Keller, Yehudit Keshet, Lana Khaskia, Efraim Kidron, Alisa Klein, Sylvia Klingberg, Yana Knopova, Ofra Koffman, Yael Korin, Alina Korn, Rinat Kotler, Meira Kowalsky, Noa Kram, Miki Kratsman, Rotem Kuehnberg, Assia Ladizhinskaya, Michal Lahav, Roni Lahav, Idan Landau, Yitzhak Laor, Orna Lavi, Ruti Lavi, Shaheen Lavie-Rouse, Yigal Laviv, Tamar Lehahn, Ronen Leibman, Miki Lentin, Ronit Lentin, Yael Lerer, Chava Lerman, Noa Lerner, Yair Lev, Yudith Levin, Abigail Levine, Eyal Levinson, Dana Levy, Inbal Lily-Koliner, Moran Livnat, Omri Livne, Amir Locker-Biletzki, Yael Locker-Biletzki, Yossi Loss, Yael Lotan, Guy Lougashi, Irit Lourie, Orly Lubin, Joseph Lubovsky, Aim Deuelle Luski, Naomi Lyth, Moshe Machover, Aryeh Magal, Liz Magnes, Noa Man, Ya'acov Manor, Arabiya Mansour, Roi Maor, Adi Maoz, Eilat Maoz, Yossi Marchaim, Alon Marcus, Esti Marpet, Ruchama Marton, Nur Masalha, Anat Matar, Doron Matar, Haggai Matar, Oren Matar, Samy Matar, Rela Mazali, Naama Meishar, Rachel Meketon, Yitzhak Y. Melamed, Remy Mendelzweig, Racheli Merhav, Yael Meron, Juliano Merr-Khamis, Esti Micenmacher, Maya Michaeli, Avraham Milgrom, Jeremy Milgrom, Elisheva Milikowski, Erez Miller, Katya Miller, Limor Mintz-Manor, Ariel Mioduser, Dror Mishani, Eedo Mizrahi, Avi Mograbi, Liron Mor, Magi Mor, Susan Mordechay, Susanne Moses, Haidi Motola, Ahuva Mu'alem, Ben Tzion Munitz, Norma Musih, Dorit Naaman, Michal Naaman, Gil Naamati, Haneen Naamnih, Naama Nagar, Dorothy Naor, Regev Nathansohn, Shelly Nativ, Salman Natour, Judd Ne'eman, Dana Negev, Smadar Nehab, Shlomit Lola Nehama, Ofer Neiman, David Nir, Eyal Nir, Tali Nir, Alex Nissen, Tal Nitzan, Joshua Nouriel, Yasmine Novak, Nira Nuriely, David Ofek, Tal Omer, Adi Ophir, Anat Or, Yael Oren Kahn, Norah Orlow, Gal Oron, Akiva Orr, Dorit Ortal, Noam Paiola, Il'il Paz-el, Michal Peer, Miko Peled, Nirit Peled, Nurit Peled-elhanan, Leiser Peles, Orna Pelleg, Tamar Pelleg-Sryck, Sigal Perelman, Amit Perelson, Nadav Pertzelan, Erez Pery, Tom Pessah, Dani Peter, Shira Pinhas, Yossi Pollak, Gil Porat, Dror Post, Eyal Pundik, Yisrael Puterman, Ilya Ram, Nery Ramati, Amit Ramon, Avi Raz, Ayala Raz, Hili Razinsky, Amnon Raz-Krakotzkin, David Reeb, Hadas Refaeli, Shlomo Regev, Dimi Reider, Noa Reshef, Amit Ron, Roee Rosen, Illit Rosenblum, Maya Rosenfeld, Danny Rosin, Yehoshua Rosin, Ilana Rossoff, Ilani Rotem, Natalie Rothman, Areej Sabbagh, Ahmad Sa'di, Sidki Sadik, Walid Sadik, Hannah Safran, Hiba Salah, Sana Salame-Daqa, Galit Saporta, Sima Sason, Sagi Schaefer, Tali Schaefer, Oded Schechter, Agur Schiff, Nava Schreiber, Idit Schwartz, Michal Schwartz, Noa Schwartz, Eran Segal, Keren Segal, Irit Segoli, Irit Sela, Dan Seltzer, Yael Serry, Shaul Setter, Meir Shabat, Aharon Shabtai, Michal Shabtay, Itamar Shachar, Erella Shadmi, Ilan Shalif, Hanna Shammas, Ayala Shani, Uri Shani, Arik Shapira, Bat-Sheva Shapira, Yonatan Shapira, Omer Sharir, Yael Shavit, Noa Shay, Fadi Shbita, Adi Shechter, Oz Shelach, Adi Shelesnyak, Mati Shemoelof, Ehud Shem-Tov, Yehouda Shenhav, Nufar Shimony, Khen Shish, Hagith Shlonsky, Tom Shoval, Sivan Shtang, Tal Shuval, Ivy Sichel, Ayman Sikseck, Shelly Silver, Inbal Sinai, Eyal Sivan, Ora Slonim, Kobi Snitz, Maja Solomon, Gideon Spiro, Neta Stahl, Talila Stan, Michal Stoler, Ali Suliman, Dored Suliman, Marcelo Svirsky, Yousef Sweid, Ula Tabari, Yael Tal, Lana Tatour, Doron Tavory, Ruth Tenne, Idan Toledano, Eran Torbiner, Osnat Trabelsi, Lily Traubmann, Naama Tsal, Lea Tsemel, Ruth Tsoffar, Ehud Uziel, Ivan Vanney, Sahar Vardi, Roman Vater, Ruth Victor, Yaeli Vishnizki-Levi, Roey Vollman, Roy Wagner, Michael Warschawski, Michal Warshavsky, Ruthy Weil, Sharon Weill, Shirly Weill, Elian Weizman, Eyal Weizman, Einat Weizman Diamond, Elana Wesley, Etty Wieseltier, Yossi Wolfson, Oded Wolkstein, Ayelet Yaari, Smadar Yaaron, Roni Yaddor, Sarah Yafai, Galia Yahav, Sergio Yahni, Niza Yanay, Amnon Yaron, Tamar Yaron, Mahmoud Yazbak, Oren Yiftachel, Sarit Yitzhak, Sharon Zack, Uri Zackhem, Jamal Zahalka, Sawsan Zaher, Adva Zakai, Edna Zaretsky, Beate Zilversmidt, Amal Zoabi, Haneen Zoubi, Himmat Zu'bi, Mati Zuckerman. (TK)

* Indymedia İsrail'de İngilizce olarak yayınlanan bu bildiri www.sendika.org'dan alınmıştır.

2009-01-08T12:27:00.003+02:00

Dünyanın bütün Filistinlileri, birleşiniz!

Yer: Kadıkoy Besiktas İskelesi onu

Tarih: 08 Ocak Persembe ( bu aksam)

Saat: 18.30

Oldurulen her cocugun ardindan, dunyanin tum mazlumlari,
lanetlileri ve isyancilari ile birlikte deseniz ki,
"Hepimiz Filistinliyiz"….

Dunyanin gucluleri cikip deyiveriyor ki...
"Evet, hepiniz oylesiniz"
O zaman geriye su kalmiyor mu:

"Dunyanin butun Filistinlileri, birlesiniz!"

Umur Talu

Oldurulen her Filistinli icin,

Oldurulen insanlik için,

Ama en onemlisi, hâlâ hayatta olan...

İsgale, iskenceye, surgune ve
OLUME
d i r e n e n

her F i l i s t i n l i icin...

Degil mi ki her yer Filistin, hepimiz Filistinliyiz. ..

Küresel Barış ve Adalet Koalisyonu

2009-01-05T10:28:00.002+02:00

Insan Zincirine Davet
Israil'i durdurun! Vahseti Durdurun!

Olu sayisi her gun, her dakika artiyor.
Israil simdi daha buyuk bir katliama hazirlaniyor.

Kara harekatini baslatiyor.
Israil durdurulmak zorunda.

Bu vahset sona ermeli.

Hukumet Israil'le her turlu askeri ve ekonomik

anlasmayi iptal etmeli.
5 Ocak Pazartesi gunu saat 18.30'da

Galatasaray Meydani'nda

Israil'i durdurun! Filistin halki yalniz degildir"

Israil Filistin halkini katletmeye araliksiz devam ediyor.

demek icin insan zinciri olusturup

ardindan basin aciklamasi yapacagiz.

Sen de katıl!

Ellerimizi birlestirip Filistin halkina ulastiralim!

Kuresel Baris ve Adalet Koalisyonu

2009-01-02T16:43:00.002+02:00

Mutlu yıllar!
Yazmayalı epey oluyor farkındayım ama pek keyfim yoktu. Burada hayat aynı gidiyor işte. Geçen hafta salak sepet bir ilaç ve reçete sorunu yüzünden yaptığım önce Antalya sonra İstanbul seyahatlerini saymazsak tabii. Neyse sorunu çözdük ama bayağı bir yoruldum. Dün bütün gün çıkmadım yataktan.
Sağlığım iyi. Yani yeni bir şey yok. Bugün hava güzeldi. Kuzenle köpekleri alıp deniz kıyısına gittik. Yukarıda fotoğrafı görülen Dante, ilk defa böyle bir yerde serbest kalmanın coşkusuyla epey bir koşturdu. Kendisi son derece efendi bir köpektir.
Hayat aynı işte.

2008-11-27T11:00:00.000+02:00

2008-11-24T17:21:00.003+02:00

TÜM KADINLARA ÇAĞRI

KADINA YÖNELİK ŞİDDET

ARTARAK DEVAM EDİYOR

ERKEK, DEVLET ŞİDDETİ SON BULSUN!

25 Kasım, Kadınlara yönelik şiddete karşı uluslararası

mücadele ve dayanışma gününde,

kadına yönelik şiddetin her türlü biçimini teşhir eden,

kadına karşı şiddetin önlenmesine yönelik mücadele ve

taleplerimizi sunan bir sokak sergisi düzenliyoruz.

Aynı akşam Taksim Meydanında buluşup, sergimizin yer aldığı

Galatasaray Lisesinin önüne kadar yürüyeceğiz.

25 Kasım Kadın Platformu

25 Kasım 2008 , 12.00-17.00 : Sokak Sergisi (Galatasaray meydanı)

25 Kasım 2008, 19.30: Yürüyüş (Taksim Tramvay Durağı'ndan buluşuyoruz)

2008-11-21T19:51:00.004+02:00

Yarın akşam yani 22 Kasım Cumartesi gününden itibaren 88.6 Radyo Yaren'de saat 17:00-19:00 arası program yapmaya başlıyorum. Bugün bütün gün oturdum ve program akışı hazırladım. Kolay iş değil ama çok da zor değil. Hoş bu diksiyonla dinleyici anlayacak mı söylediklerimi orasını hiç bilemiyorum tabi. Fethiye ve çevresinde dinlenilen bir radyo. Yerel bir kişiliğim vesselam!
Programa daha isim bulmuş değilim. Bu gidişle de bulamayacağım herhalde. Bakalım nasıl olacak? Ben de merak etmiyor değilim hani.
İşte kış, saat beşte hava kararır. Gece yağmur yağar. Yağmur yağınca oram buram ağrır, hayat geçiyor bir şekilde.

Gezelim, görelim

2008-11-06T23:52:00.005+02:00

İstanbul'dan gelen canım arkadaşlarım, beni bir gün boyunca bir sürü gezdirdiler. Önce Letoon, ardından Patara ören yerlerini gezdik. Ben taş toprak gezmeye bayılırım. Sonra da güzel bir yemek yiyip eve döndük. Epey yoruldum ama değdi valla. Üstte görülen tiyatronun tepesinden aşağı inmeyi de başardım bu arada.

Günler değişmiş olmakla birlikte aynı. Resim kursuna başladık Halk Eğitim'de, ben yarın kurabiye-pasta yapımı kursunun toplantısına gideceğim. Herhalde malzemeleri filan söyleyecekler. Bugün kışlık odun, kömürü de aldım, geçen sene verdiğim paranın yaklaşık bir misli fazlasına. Odun aynı ama kömür aşırı zam yemiş durumda. Havalar sıcak gidiyor, daha sobayı bile kurmadık gerçi.

Sağlığım da iyi şimdilik.

Not: Yan tarafta fotoğrafların hakkı mahfuz değildir dedim ama burada yayınladığım gün batımı ve tiyatro fotoğraflarının hakları bütünüyle mahfuzdur. Kullanırsanız Hale sizi mahkemeye verir haberiniz olsun.

2008-10-14T18:10:00.000+03:00

Bilmiyorsanız okuyun, öğrenin. Biliyorsanız okuyun, hatırlayın.

2008-10-14T01:09:00.003+03:00

Leonardo yüzünden seyretmemiştim. Bugün denk geldim televizyonda, fena değilmiş ama normalde o Afrikalı ve ailesi ölür, elmas da giderdi tabi, bir nevi happy end olmuş yine.
Kış geliyor yavaştan. Denize giremiyorum artık, soğuk geliyor. Garp cephesinde yeni bir şey yok.

Sonbahar da böyle geçiyor...

2008-10-11T16:39:00.000+03:00

2008-09-24T10:44:00.001+03:00

Kazım Kanat'ı kaybettik...

BAŞIMIZ SAĞOLSUN

Yazmaya çok üşendim...

2008-09-21T20:36:00.016+03:00

Bu arada www.turnusol.biz adresinde yazılarım yayınlanıyor.

Oğlum bana yazmış...

2008-08-21T01:15:00.002+03:00

-.HAYAT.-

YENİK BAŞLIYORSUN BU KOCAMAN MACERAYA.
KORKMAK İŞTEN BİLE DEĞİL BİLİYORUM.
VAZGEÇME AMA SAKIN.
KOYVERME KENDİNİ KAYBETME.

DÜŞERSEN KALK GERİYE BAKMA SİLKİN.
YAŞADIĞIN HAYAT KİMİN.
HER KOŞULDAN TAT ÇIKARMAYA BAK.
KAFANI SADECE MUTLU OLMAYA TAK.

NELER DÜŞÜNDÜĞÜNÜ BİLİYORUM.
İÇİNDEKİ O DÜNYANI BİLİYORUM TANIYORUM.
KOŞMAK İSTİYORSUN ÖZGÜRLÜĞE.
YARADILIŞ GEREĞİ ANLIYORUM.

HİÇ BİR ZAMAN HAYIR DEMEDİN.
KAYBETME YORULMA BİLMEDİN.
BUNLARLA YAŞAMAYI ZORLANMAYI.
ZOR DA OLSA ÖĞRENDİN İŞTE.

KIVRANIRKEN ACILAR İÇİNDE.
GÜLÜMSEDİN BİZE DÖNÜP.
OLMAZI BAŞARDIN SAĞOL.
BU GÜNLERİ GÖRDÜĞÜMÜZ İÇİN VAROL.

2008-08-02T03:05:00.002+03:00

Seni mi kıracağım asortikim, al sana liste ama arkası yarın.

Berci Kristin Çöp Masalları Latife TekinEverest Yayınları, Temmuz 2008

Çiçek Açmış Genç Kızların Gölgesinde
Kayıp Zamanın İzinde Marcel ProustYapı Kredi Yayınları, Haziran 2008

Yakalanan Zaman
Kayıp Zamanın İzinde Marcel Proust Yapı Kredi Yayınları, Mart 2008

Guermantes Tarafı
Kayıp Zamanın İzinde Marcel ProustYapı Kredi Yayınları, Nisan 2008

Binbir Gece Masalları AnonimYapı Kredi Yayınları, Mayıs 2008

Kasvetli Ev Charles DickensYapı Kredi Yayınları, Nisan 2008

Kasap Çırağı Patrick McCabe İthaki Yayınları, Nisan 2008

Lady Chatterley'in Sevgilisi David Herbert Lawrence Yapı Kredi Yayınları, Mart 2008

Adsız Sansız Bir Jude Thomas Hardy İletişim Yayınevi, Mart 2008

Mansfield Parkı Jane Austen Can Yayınları, Mart 2008

Usta ile Margarita Mihail Afanesyeviç Bulgakov Can Yayınları, Mart 2008

Görünmez Kentler Italo Calvino Yapı Kredi Yayınları, Mart 2008

Malina Ingeborg Bachmann Yapı Kredi Yayınları, Kış 2008

Don Quijote Miguel de Cervantes Saavedra Yapı Kredi Yayınları, Şubat 2008

Maldoror'un Şarkıları Comte De Lautreamont Kırmızı Yayınları, Şubat 2008

Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu Italo Calvino Yapı Kredi Yayınları, Şubat 2008

Tavşan Kaç John Updike Alef Yayınevi, Şubat 2008

Akıl ve Tutku Jane Austen Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Şubat 2008

Masumiyet Çağı Edith Wharton Altın Bilek Yayınları, Şubat 2008

Ben Ol da Gör Seyit Göktepe Yapı Kredi Yayınları, Ocak 2008

Emma Jane Austen Can Yayınları, Ocak 2008

Bozkırkurdu Hermann Hesse Yapı Kredi Yayınları, Ocak 2008

Fareler ve İnsanlar John Steinbeck Remzi Kitabevi, Ocak 2008

En Mavi Göz Toni Morrison Can Yayınları, 2008

Aşk Meleği Zeynep Avcı Sel Yayıncılık, Kasım 2007

Hindistan'a Bir Geçit E. M. Forster İletişim Yayınevi, Ekim 2007

Goriot Baba Honore de Balzac (Honoré de Balzac) Can Yayınları, Ekim 2007

Ölü Canlar Bir Epik Şiir Nikolay Vasilyeviç Gogol İletişim Yayınevi, Ekim 2007

Her Kadın Gibi Sigrid Undset Elips Kitap, Eylül 2007

Oliver Twist Charles Dickens Can Yayınları, Ağustos 2007

Michael Kohlhaas Heinrich von Kleist Can Yayınları, Ağustos 2007

Jane Eyre Charlotte Bronte Can Yayınları, Ağustos 2007

Mavi Melek Profesör Unrat Heinrich Mann İthaki Yayınları, Ağustos 2007

Hobbit John Ronald Reuel Tolkien İthaki Yayınları, Ağustos 2007

Genç Werther'in Acıları Johann Wolfgang von Goethe Can Yayınları, Ağustos 2007

Alıklar Birliği John Kennedy Toole Merkez Kitapçılık, Temmuz 2007

Guguk Kuşu Ken Kesey Merkez Kitapçılık, Temmuz 2007

2008-08-01T02:49:00.001+03:00

Ölmeden Önce Okumanız Gereken 1001 Kitap listesinden 413 tanesi Türkçe'ye çevrilmiş, ben de 136 tanesini okumuşum. Fena değilmiş.

GOOGLE ARAMALARI (Virgülüne dokunmadan)

2008-07-24T01:26:00.001+03:00

matematik yazılısı için ne yapmam lazım korkuyorum

saç dökülünce ne yapalım

hamileyken ağrı kesici içilir mi

seda sayana ulaşma yolarlı

kedi antibiyotik

akciğerlerim ağrıyor

hasta oldum her tarafım ağrıyo

ummadığım çarşıdan kap%C

KEDİ NEŞESİ

yamyam uçak kazazedeleri

kedilerin yaşamımızdaki etkileri nelerdir

ben 44 yasindayim hala kimse yok hayatimda

kedi köpek bir arada yaşaması

abajur kağıdı nerden alınır

neyim eksik hey allahım

KEDİNİN GELMEMESİ İÇİN EVE

köpeğim dışarıya neden çıkmak istemiyor

suyun hayat oldugunu ispatlayan yazılar

bankaların son durumu ne,

şımarık bir çocuk dalga geçiyor hayat

tüpçü sloganları

anti depresanlarla iyileştim

her koyun kedi bacağına aslının anlamı

uyusam mı uyması

son durun

bir icat yapıldığı ilk haliyle kalırsa ne olur

kedileri tatile goturmemek

kedinin omurgası var mı

bir yönünden hoşlanmasanız da başka bir yönünden

filmde kalanlar ölüleri yiyerek

hiçbir ilacı içemiyorum kusuyorum neden

kan tahlilinde depresyon olduğu belli edebilirmi

bir günde kaç defa nefes alabiliriz

ensedeki topak kansermi

matematikten niçin korkuyorum

kanser haftasıyla ilgili bir sürü şiir

bu gün hava iyi biras

TATİLDEYİM

2008-07-09T01:02:00.001+03:00

Hoş, bize bütün yaz tatil ama... Hava sıcak, laptopu kucağıma koyunca çok fazla sıcak oluyor, masa başında çok oturamıyorum. Ben de tatile çıkıyorum.
Görüşürüz...

2008-07-04T00:30:00.002+03:00

1 yıl oldu... Ne oldu?

Arkadasimiz Hrant Dink 19 Ocak 2007 Cuma gunu olduruldu.

Adalet istedik.

Hrant’in oldurulmesinin ustunden 535, Katilin yakalanmasinin ustunden 534 gun, Ilk durusmadan bugune 1 yil gecti.

535 gun, bes durusmada bir adim yol alinmadi.

Adalet istedik.

O.S., Ogun Samast’a donustu, planli pusunun hikayesi ekranlarda anlatildi.

Adalet istedik.

Er ya da gec ortaya cikacagini umdugumuz gerceklerin adalet tarafindan da gorulup, anlasilmasi ve degerlendirilmesi icin ne kadar daha beklemek zorundayiz?

Aklimizda canimizi acitan bircok soruyla, ilk kez kamuya acik gerceklesecek olan Hrant Dink’i katledenlerin yargilandigi davayi izlemeye gidecegiz.

Hrant icin, adalet icin yine mahkemede olacagiz.

Biz susalim istediler.

Susmadik. Vazgecmedik.

Susmuyoruz, vazgecmiyoruz.

Adalet istiyoruz.

Adaletin tecelli edecegine sahit olmak istiyoruz.

Hrant icin, adalet icin toplaniyoruz.

7 temmuz'da besiktas iskelesinde saat 9.30'da

Hrant'in Arkadaslari

2008-06-17T02:09:00.002+03:00

2008-06-06T19:29:00.002+03:00

http://www.veyseliariyoruz.net

VEYSEL GÜNEY'İ ARIYORUZ !

YÜZBAŞI BURHAN ERDEM'E
VİCDAN ÇAĞRISIDIR !

Burhan Bey,
Çocuklarınız var mı?
Varsa onları seviyor musunuz?
Varsa onlar sizi seviyor mu?
Arkadaşlarınız var mı?
Sokağa çıkıyor musunuz?
Emekliler kahvesinde birlikte vakit geçirdiğiniz insanların yüzüne bakabiliyor musunuz?
Akrabalarınızla görüşüyor musunuz?
Sizi seviyorlar mı?
Siz onları seviyor musunuz?
*********
Burhan Bey,
Basında hakkınızda çıkan haberleri takip ediyor musunuz?
Sizin için TBMM’ye soru önergesi verildiğini biliyor musunuz?
İçişleri Bakanı’nın önergeye ‘Burhan Erdem emekli olmuş bir askeri personeldir’ diye cevap verdiğinden haberdar mısınız?
Kara Kuvvetleri Komutanlığı’nın gönderdiği dosyada imzanızı taşıyan belgeler çıktığını biliyor musunuz?
Savcının size imzalattığı belgede ‘babasına teslim etmek üzere aldığınız
cenazeyi’ (1) kaybettiğinizden haberdar mısınız?
Gaziantep Cumhuriyet Savcılığı’na hakkınızda suç duyurusu yapıldığı bilgisine ulaştınız mı?
********
Burhan Bey,
İnsanlara düşman mısınız?
Ölüleri bile ‘kaybetmek’ nasıl bir duygu?
Bir anne babanın çocuğunun mezarını görmek istemesi size ‘insanca’ gelmiyor mu?
Olur ya bir gün çocuklarınız sizin gibi düşünmezse,
Olur ya bir gün çocuklarınız mahkemelik olursa,
Olur ya bir gün çocuklarınızın başına bir iş gelirse,
‘Mezarlarını bile bulamama’ duygusunu anlayabilir misiniz?
********
Burhan Bey,
10 Haziran 1981 şafağı size bir şey çağrıştırıyor mu?
‘Veysel Güney’ adı size bir şeyler çağrıştırıyor mu?
Darbenin bile bir hukuku olduğunu düşünüyor musunuz?
‘Asıp kaybederek’ darbenin bile hukukunu çiğnediğinizin farkında mısınız?
‘Mezarsız ölüler’ sizi rahatsız etmiyor mu?
Gaziantep Mezarlığı’na ‘hüviyeti meçhul’ olarak gömdüğünüz Veysel Güney’i hatırlıyor musunuz?
Bir aileyi 27 yıldır çocuklarının mezarından yoksun bırakmak, ömürlerinin belki de son günlerini yaşayan 80 yaşını geçmiş anne- babanın her gün ahını almak –varsa- vicdanınızı rahatsız etmiyor mu?
********
Burhan Bey,
‘nasıl vardı elleriniz
nasıl kanattınız o domur domur mayıs göğünü
nerelere gizlediniz dal uçlarını
mevsimleri nettiniz
yeşili, kırmızıyı, zambak morunu
yavru kuşun sabah sıcaklığını
nerelere kitlediniz akşam yelini
karanlıklar ,karanlıklar
ey karanlıklar
nasıl oturdunuz bu ellerle sofraya
ekmeği nasıl böldünüz’ (2)
********
Burhan Bey,
Size ‘bey’ sıfatıyla seslendiğimiz için biliyoruz ki pek çok arkadaşımız öfkelenecek.
‘Bizimkiler’ bizi topa tutacak, Veysel’in cenazesini vermeyen birine ‘bey’ dediğimiz için…
Ve diğer yandan siz de bu yazıyı okuyup belki de dava açmaya yöneleceksiniz.
Dava açmak istiyorsanız lütfen hemen açın.
Belki mahkemede karşılaşırız ve burada sorduğumuz soruları bir kez de yüzünüze karşı seslendiririz.
***
Burhan Bey,
Bu soruları neden mi sorduk?
Olur ya bir akşam çocuklarınızla oturduğunuz bir akşam yemeğinde ellerinize bakarsınız…
Olur ya çocuklarınızı, belki de varsa torunlarınızı severken saçlarına dokunduğunuzda
bir ailenin çocuklarının saçına dokunmak şöyle dursun, ziyaret edecekleri bir mezar bile bulamadıklarını hatırlarsınız…
Olur ya yolunuz Antep Mezarlığına düşer bir gün, aileye mezar yerini gösterirsiniz..
Olur ya vicdan denilen şeyin bir gün herkese gerekeceğini anlarsınız…
Olur ya devlete zimmetli bir ölüyü kaybeden zihniyetin cisimleştiği isim nasıl sizseniz bulan da siz olursunuz…
Olur ya insanlığı hatırlarsınız…

(1)Veysel Güney dava dosyasında Savcı Mete Göktürk ve Yüzbaşı Burhan Erdem imzasını taşıyan
10 Haziran 1981 tarihli belgede ‘idam edilen Veysel Güney’in cenazesi babası Ali Güney’e teslim edilmek üzere Yüzbaşı Burhan Erdem’e teslim edildiği’ tutanak altına alınmıştır.
(2)Hasan Hüseyin- Tay şiirinden alınmıştır.

2008-06-03T01:51:00.000+03:00

2008-05-27T14:19:00.001+03:00

1 HAZİRAN’DA KADIKÖY’DE

Türkiye Barış Meclisi Barış Yolunda Yürüyor

Kürt sorununda çözümsüzlük, hepimize zarar veriyor.
Çözümsüzlükte inat ve ısrar edenler acılarımızı artırıyor,

Türkiye’nin demokratikleş mesini ve toplumun özgürleşmesini engelliyor.

Biz barış meclisi olarak çözümsüzlüğe artık yeter diyor ve Kürt sorununda demokratik çözüm istiyoruz

Sen de katıl aramıza!

Bu ülkenin sessiz çoğunluğu içinde olan, barış içinde yaşamak isteyen sesi duyulmayan yüzü hatırlanmayan insanlar!

Erkeğin bir adım gerisinde durması istenen kadınlar!

Yani türbanlı olduğu için üniversiteye giremeyenler!

Yani emekli maaşına ancak ölürken layık görülen emekçiler!

Yani doğru söyledikleri ve haksızlıklara karşı çıktıkları için yargılanan aydınlar!

Yani ırkı, dini, mezhebi, cinsel yönelimi nedeniyle ayrımcılığa uğrayanlar!

HEPİMİZ 1 HAZİRAN’DA KADIKÖY’DE OLALIM!

BİZİM DE SÖZÜMÜZ VAR!

BİZ ÖLÜM DEĞİL ÇÖZÜM İSTİYORUZ!

SAVAŞ DEĞİL BARIŞ İSTİYORUZ!

SENDE KATIL ARAMIZA!

1 Haziran 2008 Pazar Günü

Toplanma Yeri:
Tepe Natulius,
Saat:11.00

Miting:
Kadıköy İskele Meydanı
Saat: 12.00

2008-05-21T12:26:00.002+03:00

DEMOKRASİ İÇİN
AYDINLAR BİRLİĞİ BİLDİRGESİ

"Annelerin ninnilerinden spikerin okuduğu habere kadar,
yürekte, kitapta ve sokakta yenebilmek yalanı,
anlamak sevgilim, o, bir müthiş bahtiyarlık,
anlamak gideni ve gelmekte olanı."
Nâzım Hikmet

Egemen sınıflar yararına politika yapanlar, çözümsüzlükleri, değişik görünümlere sokarak çözümmüş gibi sunmaktadır. Türkiye’nin can yakıcı temel sorunları işte bu aldatmaca sarmalında büyümektedir.

Aydınların, sadece tedirgin edici, küçültücü gelişmelere karşı durabilmek için değil, ülkemizde ve dünyadaki özlemlerine erişmenin yollarını, yöntemlerini yaratabilmek için de açık bir diyalog ortamına, geniş bir örgütlenmeye gereksinimi vardır.
Bugün farklı kültürlerden, köklerden gelen aydınların, bilim insanlarının oluşturacağı böyle bir birlik, aynı zamanda ABD, AB ve diğer emperyalist odakların vahşetine ve her türden sömürüsüne karşı, başta Ortadoğu olmak üzere, sömürülen ve özgürlük mücadelesi veren tüm ülkelerin halklarıyla ve aydınlarıyla dayanışmayı da amaçlamalıdır.

Yekinip kalkmanın zamanıdır…
Çünkü gereksiz bölünmelere, yapay karşıtlıklara, mutsuzluk ve karamsarlık yaratmayı amaçlayan pek çok saldırganlığa karşın, işçi ve emekçi hareketinin canını dişine takarak haklarını korumak için, güçlerini birleştirip ilerlemeye çalıştığı bir dönemden geçiyoruz.

Zamanıdır başkaldırmanın, ışık olmanın…
Çünkü özelleştirmelere, işsizliğe, mezarda emekliliği de içeren sosyal sigorta yasasına, kanlı çatışma ortamına karşı kitlesel eylemler yapılıyor; işçiler, yoksul köylüler, emekçiler ve gençlik 2008’i ülkenin baharına dönüştürmeye çabalıyor.

Zamanıdır…
Ülkesinde, coğrafyasında “güçsüz”, “zavallı” sayılanlar, bunun kader olmadığını ayrımsadığında, yenilenir umudumuz, büyür gücümüz ve ufkumuz…
Böyle bir zamanda kimse yansız, tavırsız kalamaz.
Ne demişti Ahmed Arif:

“Asıl iş anlamak durdurulmaz çığı
Sonsuz akımı”

Zamanıdır…
Başlanmış, yararı kanıtlanmış etkinliklerimiz, daha insanca bir gelecek için yenilenmeli, büyütülmeli ve yeni etkinliklere dönüştürülmeli.

Emek, barış ve demokrasi güçlerinin bir parçası olan aydınlar, bugüne dek pek çok kampanya ve eylem örgütlemiştir:
Emperyalist kültüre karşı etkinlikler; demokratik Türkiye hedefine ulaşmak için düzenlenen konferanslar; anadilde eğitim hakkına ilişkin çalışmalar; barışın savunulması ve NATO karşıtı eylemler; o ölümcül 301. maddeye karşı verilen savaşım; işgale, emperyalist hunharlığa karşı düzenlenen gösteriler…

Birliği büyütmenin zamanıdır…
Geçmiş eylemlerimizin ele aldığı ya da işaret ettiği sorunlar çözülmemiş olarak orta yerde durmaktadır. Ve bekleyemeyiz ki bizden başkası gelip çözsün!..

Zamanıdır…
Bütünlüklü bir eylem planı yapmalı, emek ve özgürlük savaşımını ilerletecek açık bir yol haritası saptamalıyız.
Yoksa devasa sorunlara anlık, parçalı ve geçici tavırlarla karşı çıkmanın, her gelişme karşısında etkisi gittikçe zayıflayan bildiriler yazmanın ötesine geçmek olanaklı görünmüyor.
Tarihten gelen pek çok sorun, günümüz sıkıntılarıyla birleşerek ağırlaşmakta ve yaşamımızı bir karabasana çevirmektedir.
Hükümet edenler emperyalist odaklara ve ülke içindeki gerici cephenin desteğine dayanmaktadır. Parlamentoda “muhalefet olduğunu” söyleyen düzen partileriyse 12 Eylül hukukuna sarılmış, şoven bir şehit severlikle mevcut baskı sistemine sığınmış durumdadır…
Oysa her iki taraf da aynı emperyalistçe düzenin değişik renge boyanmış görünümleridir. Emperyalizm ve kapitalizm karşıtı açıdan bakılınca görünen budur…

Neoliberal ekonomi, kangrenleşmeye itilmek istenen Kürt sorunu ve “laiklik” tartışmaları, bir yandan geleceğimizi belirsizleştirirken, öte yandan halk muhalefeti üzerinde bölücü etkiler yaratmaktadır.
Basın ve yayıncılık alanındaki tekelleşme haber alma hakkını gasp etmektedir. Banka ve öteki tekellerin sanat alanını dizginsizce kâr nesnesine dönüştüren tutumları ve “inceltilmiş” baskılar yazını ve sanatı piyasa koşulları altında güdükleştirmektedir.
Kısacası, temel sorunlarımız büyüyerek toplumu korkunç bir batağın dibine çekmektedir.

Zamanıdır…
Emek ve barış muhalefetinin birleşik, eşzamanlı bir kalkışma başlatması, sorunların temelden çözümünde başarılı olabilmesi için, bize düşen her zamankinden çok çalışmak, etki gücü yüksek araçlar, yöntemler geliştirmektir.

Biz aydınlar cesaretle düşünerek, açık konuşmalıyız:
Kâğıt üzerinde ne yazılmış olursa olsun…
Ülkemiz “demokrasiyle yönetilen bir devlet” değildir;
“Türkiye Cumhuriyeti bağımsız” değildir;
“Türkiye laik bir sosyal devlet” değildir.

Olmazsa olmazlarımız var:
Türkiye demokratikleşmelidir…
Bu ancak, “gerçek” demokrasi isteyenlerin, 12 Eylül faşist Anayasasını kaldırmak; parasız eğitim, parasız sağlık öncelikli olmak üzere, halkın geleceğini gözeten bir Anayasa’ya erişmek için birleşmesiyle olanaklıdır.
Demokratikleşme, işçi sınıfının budanan hakları yeniden kazanılır, emek yeni özgürlükler yaratmak için iş ve örgütlenme özgürlüğüne erişirse gerçekleşir…
Kürt sorununda inkârdan ve şiddetten vazgeçilmesi dayatılırsa; on binlerce insanın ölümüne, maddi ve manevi yıkımlara, artan düşmanlıklara yol açan yaklaşımın, yerini çözüme bırakması sağlandıkça demokratik bir toplum için adım atılmış olur…

“…
Kalkmanın zamanıdır.
Sırtı yerdeyken yürüyemez hiç kimse.
Ve bekleme ki biri gelip kaldıracak seni.
Zamanıdır.”
Yannis Ritsos

Ülke, dünyanın bütün ülkeleriyle evrensel ölçekte eşit, adil ilişkiler kuracak düzeye gelmeli… Budur bağımsız olmanın ana ölçüsü.

Bağımsızlık, her alandaki emperyalist saldırganlığa, savaştan başka amacı olmayan üslere, devletler üstü tekellerin yağmasına karşı iktidar ufku olan bir muhalefet olursa elde edilir…

Bilimsel laikliğin geliştiği örnek bir toplum olmalıyız…

Herhangi bir inanç grubunun, inançsızları ve diğer inanç gruplarını baskı altına almasına fırsat tanınmamalıdır. Devletin din karşısındaki işlevlerinin başında bu gelmelidir.
Düşünce özgürlüğünün, aynı zamanda inanç özgürlüğü olduğunu kabul ettirdikçe varabiliriz bu noktaya.

Özgür bir dünya için özgür bir ülke yaratmalıyız…
“Yanındaki tutsaksa sen özgür olamazsın…” Bu düşünüyle her ulustan insanın, emekçilerin kendi dili ve kültürüyle ayrımsızca eşit, adil, özenli bir ortamda yaşaması için verilen savaşımı yükseltmeliyiz.
Kadınlar başta olmak üzere, toplumun kimi kesimlerine uygulanan çifte sömürüyü, her türden ayrımcılığı, baskı politikalarını ortadan kaldırmayı etkin bir biçimde savunabilirsek erişiriz özgürlüğe…

Ülkemizin doğası acımasızca kirletilip yok edilmekte, tarihi yağmalanmakta, “Kentsel Dönüşüm” adı altında kentlerimizdeki farklı kültürler silinmektedir.
Kentlerimiz, değeri sadece paranın gücüyle ölçülen “markalara” dönüştürülmektedir...
Doğayı, çevreyi, tarihsel mirası korunmayı ve demokratik kentleşmeyi ülkenin “olmazsa olmazları” arasına sokmalıyız.
İşte bütün bu ana konular başta olmak üzere, yaşamın her alanında süren özgürlük savaşımına daha etkin katılmak için toplanmalıyız.
BİRLİĞİMİZLE sanat, bilim ve politika arasındaki yapay kopuşlara karşı sorumluluk bilincini yenilemeli ve yükseltmeliyiz.

Zamanıdır…

ÇAĞRICILAR
Adnan Özyalçıner-Yazar
Ahmet Say-Yazar
Arif Nacaroğlu-Prof. Dr. Gaziantep Üniversitesi
Ata Soyer-Yar.Doç.Dr. Halk Sağlığı Uzmanı
Aydın Çubukçu-Yazar
Bülent Habora-Yazar
Cavit Nacitarhan-Yayıncı
Cem Somel-Prof. Dr. ODTÜ
Cem Terzi-Prof. Dr. Dokuz Eylül Üniversitesi
Cengiz Bektaş-Mimar, Şair
Gülsüm Cengiz-Şair
Güngör Gençay-Şair
İbrahim Çiftçioğlu-Ressam
Metin Boran-Tiyatro Yönetmeni
Murat Arslan-Prof. Dr. İst. Veteriner Hekimleri Odası Başk.
Mustafa Köz-Şair (TYS)
Nuray Sancar-Evrensel Kültür Dergisi
Onur Hamzaoğlu-Prof.Dr. Kocaeli Üniversitesi
Önder Çakar-Senarist
Özgür Müftüoğlu-Doç. Dr. Marmara Üniversitesi
Ragıp Zarakolu-Gazeteci
Sennur Sezer-Şair
Şebnem Korur Fincancı- Prof.Dr. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi
Taner Timur-Prof. Dr.
Tevfik Taş-Şair (TYS)
Tülin Tankut-Yazar
Üstün Akmen-Yazar
Yılmaz Onay-Yönetmen, Yazar
Zeki Gül-Dr. İzm. Tabip Odası Eski Başkanı

2008-05-16T13:31:00.003+03:00

Kadınlar Reklamlardaki
"Deterjan Aşkından" Bıktılar

MEDİZ'in "Cinsiyetçi Reklamlara Son" eyleminde kadınlar "Yüzey temizleyicileriyle dans eden, çarşaflarına aşık, perdelerine tutkun, çantalarında leke çıkarıcı taşıyan kadınlar görmekten bıktık" dediler.
BİA Haber Merkezi - İstanbul

Kadınların Medya İzleme Grubu (MEDİZ) "Medyada Cinsiyetçiliğe Son" kampanyası çerçevesinde İstiklal Caddesi'ndeki Reklamcılar Derneği önünde "Cinsiyetçi Reklamlara Son" eylemi düzenledi.
Kadınlar eylemde "Kızlarımıza Barbi almayacağız", "Çarşaflarımıza aşık perdelerimize tutkun değiliz", "Çantamızda leke çıkartıcı taşımıyoruz", "Reklamlarda cinsel sömürüye son", "Barbi değiliz olmayacağız", "Yaşasın kadın dayanışması" dediler. MEDİZ'in "Cinsiyetçi Reklamlara Son" dediği basın bildirisi şöyle: "Medyanın genelinde egemen olan cinsiyetçi dil, söylem ve zihniyetten artık bıktık! Reklamlardaki cinsiyetçiliğe dayanan aslında yeni bir şey de yaratmayan yaratıcılıktan da bıktık! "Yüzey temizleyicileriyle dans eden, çarşaflarına aşık, perdelerine tutkun, çantalarında leke çıkarıcı taşıyan kadınlar görmekten... "Bıktık! "Ürünlerinizi satmak için kadınların bedenlerini öne sürmekten, cinsellikle ilgili binbir türlü imadan, tabulardan beslenmekten başka bir ‘yaratıcı’ yol bulamıyor musunuz?
"Hem ev işini sadece kadınların görevi olduğunu düşünüyor hem de ev işinin tüm zahmetini, kadınların ev içindeki emeğini yok sayıyorsunuz? Ev işinin süpürgelerle dans edilerek yapılan keyifli bir iş olduğunu mu zannediyorsunuz? "Peki kadınların düşlerinin yeni perdeler, lekesiz yerlerden ibaret olduğu fikrine nasıl vardınız? "‘Kağıt bebekler’, sıfır bedenler, reklam dünyasının karton kadınlarından bıktık! Gerçek kadınlar görmek istiyoruz. "Cinsiyet ve cinselliğe dair ön-yargılar üreten, cinsiyetçi tabuları yansıtan reklamlar görmek istemiyoruz. "Bizler cinsiyet ayrımcılığı yapan ve kadınların zihinsel, bedensel bütünlüğünü ihlal eden tüm bu reklam filmlerini kınıyor ve bu ürünleri t-ü-k-e-t-m-i- y-o-r-u-z! "Reklamlardan sorumlu herkesi, Reklam Özdenetim Kurulu, Reklamcılar Derneği, Reklam Verenler Derneği ve tüm reklamcıları sorumlu davranmaya, "Tüketici derneklerini reklamlardaki cinsiyetçiliğe karşı mücadele etmeye, "Tüm kadınları, reklamlarıyla kendilerini aşağılayan ürünleri almamaya davet ediyoruz."

Evin yeni sakinleri, Kuki (kedi), Katya (köpek)

2008-05-08T23:56:00.004+03:00

2008-05-02T17:01:00.000+03:00

http://www.valiistifa.net/

Hrant’ın katline göz yuman demokrasi ve emek düşmanı yasakçı
VALİ İSTİFA!

Biz aşağıda imzası olanlar,
1 Mayıs’ı, geçen yıl olduğu gibi bu yıl da bütün İstanbul halkı için işkenceye dönüştüren Vali Muammer Güler’in istifa etmesini talep ediyoruz.
Hrant Dink kardeşimize düzenlenen suikastı önceden bilen İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah hakkında soruşturma açılmasına bile izin vermeyen Vali Güler, “provokasyon olacak” gerekçesiyle Taksim Meydanı’nı emekçilere kapatıyor.
“Kamu düzeni bozulacak” diye İstanbul’da adı koyulmamış sıkıyönetim ilan edip metroyu kapatıyor, vapur seferlerini iptal ediyor, okulları kapatıyor, çocuk-yaşlı, bebek-hamile demeden yüzlerce gaz bombası attırıyor. Taksim’e emekçileri sokmamak için, binlerce polisle Taksim Meydanı’nı ve oraya çıkan bütün yolları silahlı-bombalı-coplu polislerle işgal ettiriyor.
Taksim’de ısrar eden emekçiler, çatışma değil daha çok demokrasi istiyorlar.
Biliyoruz ki 12 Eylül Darbesi’nin yolunu döşeyen Maraş, Çorum, Bahçelievler, Balgat katliamlarının başlangıç noktası olan 1 Mayıs 1977 katliamının arkasındaki derin güçler ile Hrant Dink’in ve son olarak Adapazarı’nda yaşanan türdeki linç girişimlerinin arkasında hep aynı karanlık-derin güçler-çeteler var. Ve bu güçler açığa çıkarılmadan, bunlardan hesap sorulmadan bu ülkede demokrasinin önü açılmayacak, darbe tehditlerinin arkası kesilmeyecektir.
Taksim ısrarı, demokrasi ve temiz toplum ısrarımızın bir ifadesidir.
Kendisi de benzer güçlerin saldırısı altında kapatılma davasına maruz kalan AKP hükümeti ise Vali Güler’in yasakçı zihniyetine destek vererek demokrasiyi değil yasakları, baskıları ve darbecileri güçlendiriyor. Çetelere karşı sonuç alacak mücadele AKP’ye bırakılamayacak kadar önemlidir. Sosyal Güvenlik Yasası’na karşı omuz omuza veren emek güçlerinin Taksim talebi ile devam eden birlikteliği Vali Güler’in istifa etmesi için güçlendirilmelidir.
Demokrasi, temiz toplum, özgürlük, adalet, eşitlik, barış mücadelelerini ancak emek cephesi olarak kazanabiliriz.

2008-05-01T11:20:00.001+03:00

Günlerin bugün getirdiği baskı zulüm ve kandır

Ancak bu böyle gitmez sömürü devam etmez

Yepyeni bir hayat gelir bizde ve her yerde

1 Mayıs 1 Mayıs işçinin emekçinin bayramı

Devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkların bayramı

Yepyeni bir güneş doğar dağların doruklarından

Mutlu bir hayat filizlenir kavganın ufuklarından

Yurdumun mutlu günleri mutlak gelen gündedir

1 Mayıs 1 Mayıs işçinin emekçinin bayramı

Devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkların bayramı

Vermeyin insana izin kanması ve susması için

Hakkını alması için kitleyi bilinçlendirin

Bizlerin ellerindedir gelen ışıklı günler

1 Mayıs 1 Mayıs işçinin emekçinin bayramı

Devrimin şanlı yolunda ilerleyen halkların bayramı

Ulusların gürleyen sesi yeri göğü sarsıyor

Halkların nasırlı yumruğu balyoz gibi patlıyor

Devrimin şanlı dalgası dünyamızı kaplıyor

2008-04-30T00:25:00.000+03:00

Dük. O bizi çok sevdi, biz de onu. Çok yakın bir arkadaşımı kaybettim bugün. Çok üzgünüm ama güzel bir hayat yaşadı. Çok sevildi, iyi bakıldı. Dünyanın en nazik, en hassas, en duygulu köpeğiydi. Rahat uyu.

2008-04-26T17:22:00.001+03:00

Taç'ın "Evimde Mutluyum Ben" reklamı
( http://www.youtube. com/watch? v=iSxezx_ h4zY)
sizi de rahatsız ettiyse tepkilerinizi Taç Perde'ye ve Reklam Özdenetim Kurulu'na* iletiniz.
TAÇ perde mailto:tac@zorlu.com
Reklam Özdenetim Kurulu:rok@rok.org.tr

BİZİ TAÇ'LA KANDIRAMAZSINIZ!

Sayın Yetkili,
Yayınlamakta olduğunuz Taç ev ürünleri reklâmlarınız kadınların toplumsal yeri hakkında çocuklar ve gençler üzerinde yanlış izlenim bırakmaktadır. Ayrıca kadınları da aşağılar niteliktedir.Günümüz kadınları yalnızca evlerinde mutlu olamazlar. Özgür olmak isterler. Yaşadıkları sosyal çevreyle iletişim halinde olmak isterler. Ekonomik olarak bağımsız olmak isterler. Çalışmak ve üretime katkıda bulunmak, kariyer yapmak isterler. Okumak, yazmak, çizmek ve sanatsal yaratımda bulunmak, kültür almak isterler. Bilimsel faaliyetler içinde yer alırlar, buluşları için patent almak isterler, fikirleri ile girişimlerde bulunmak isterler. Çocuklarını kocalarıyla beraber özgür bireyler olarak yetiştirmek isterler. Hatta mutlaka "evlenmek" istemeyip yaşamına cinsel anlamda da özgür devam etmek isterler. Ve bunları erkek hegemonyasının dayattığı tüm zorluklara rağmen başarmaktadırlar!
Elbette kadınlar da tıpkı erkekler gibi evlerini, yaşam alanlarını sevmek, içlerine sindirmek isterler ama kendilerini evlerine kapatıp histerik bir şekilde perdelerini seven kadın yoktur. Hele mutlulukla temizlik yapan kadın asla bulamazsınız, temizlik zor bir emek sürecidir.
Bu tür reklâmlarda neden sigortalı bir temizlikçi kadını ya da bir erkeği kullanmıyorsunuz? Hedef kitleniz yanlış mı etkilenir? Sizin hedef kitleniz kimler? Nasıl bir dünya hayal ediyorsunuz? Çünkü kusura bakmayın ama hiç iyi bir izlenim bırakmıyorsunuz!
Bu yanlıştan vazgeçmenizi, reklâmlarınızı derhal yayından kaldırmanızı ve bir daha kadınlara bu tür bir zihniyetle yaklaşmamanızı rica ediyoruz.
Bizi Taç'la Kandıramazsınız !!

*Reklam Özdenetim Kurulu Uluslararası Uygulama Esasları Toplumsal Sorumluluk Madde 4: Pazarlama iletişimi ırka, ulusal kökene, dine, cinsiyete, yaşa, zihinsel ya da bedensel özre veya cinsel tercihlere dayalı ayrımcılığı desteklememeli, ya da yapılan ayırımcılığı görmezden gelmemeli, insanlık onuruna saygı göstermelidir.Pazarlama iletişimi haklı bir neden olmaksızın, korku duygusundan yararlanmamalı , şanssızlık ve acı gibi unsurları sömürü malzemesi olarak kullanmamalıdır.Pazarlama iletişimi şiddet hareketlerine yol açıcı ya da bunları görmezden gelici öğeler içermemeli, yasadışı veya toplum dışı davranışları yüreklendirmemelidir.
Pazarlama iletişimi, batıl inançları istismar etmekten kaçınmalıdır.

2008-04-06T19:43:00.001+03:00

ŞİRİNCE MATEMATİK KÖYÜ'nden MEKTUP

2008-04-05T19:55:00.000+03:00

Şirince'de geçen yaz inşaatına başladığımız Matematik Köyü'nün inşaatı neredeyse bitmek üzere, bir aylık işi kaldı.
Bir şaheser çıkıyor ortaya. Bu kişisel bir düşünce değil, her gören bayılıyor.
Internet sitemizde (www.matematikkoyu. org) birkaç fotoğraf var.
Pek yakında köy kahvesi, köy çeşmesi, köy meydanı da olacak. Bu yıl paramız çıkışmadı, ama seneye bir havuza kavuşacağız. Yolları da taşla döşeyemedik. Olsun... Toprak yol da güzel.
Yaz başında heykel bölümünden öğrenciler köyün sağına soluna heykeller yapacaklar.
Plastiğin, ucuzluğun, bayağılığın, yapaylığın, gösterişin, kirliliğin zerresi bulunmayan, herkesin özgürce yaşadığı, kütüphane sessizliğinde bir köy olacak.
Geçen yaz yatak kapasitemiz 46 idi. önümüzdeki yaz 70'in üzerine çıkacak. Çadırları da katarsak köyümüz aynı anda 100 kişiyi barındırabilecek.
Ve geçen yaz sadece 1,5 ay matematiksel etkinlik yapabilmiştik. Kısaydı ama tek kelimeyle muhteşemdi, gençlerin çalışma şevki göz yaşartıcıydı. Bu gençlerle sırtımız yere gelmez. Ben şahsen çok umutluyum gelecekten.
Önümüzdeki yaz Anadolu'nun dört bir köşesinden yüzlerce genç akın akın matematik yapmaya gelecek. Hocalarımızın bir kısmı yurtdışından, kimi öğretmek kimi araştırma yapmak için orada bulunacak. Liseden en yüksek seviyede araştırmaya kadar herkes aynı anda matematik yapacak. En az üç ay sürecek kamp. Bir sonraki yıl ilköğretim düzeyinde öğrenci de kabul edeceğiz.
Yüz kişinin gece gündüz matematik yaptığı bir köy düşünebiliyor musunuz? Kimine ürkütücü gelebilir... Çeşit çeşit insan var yeryüzünde!
Nesin Vakfı, dünyada bir ilki gerçekleştirmenin keyfini yaşıyor, onurunu taşıyor.
2007 Eylül ayında Matematik Köyü hakkında bir dost mektubu yazıp yaymıştım. Aşağıya eklediğim o mektubumda 1000 YTL bağışta bulunanların adlarını Köy'de mermer bir plakaya yazacağımızı duyurmuştum. İnşaatın bitmesi için 300.000 YTL gerektiğini de eklemiştim. İstediğimiz rakama ulaşamadıysak da sonuç pek fena değildi, 180.000 YTL civarında topladık. Tüm destekçilerimize Nesin Vakfı ve matematik adına çok teşekkür ederim.
Bunlar iyi haberler. Kotu haber: İnşaatın sonunu getirecek paramız kalmadı. Yaz da geldi gelecek. Biliyorum, bir çoğunuz bağışta bulundu. Ricam bağışta bulunanlara değil.
Matematik Köyü için özel olarak açtırdığımız banka hesaplarımız:
Nesin Vakfı, İş Bankası Parmakkapı Şubesi: (1042) 0687054
Nesin Vakfı, Vakıfbank Çatalca Şubesi: (237) 158007272068355
Bu mesajımı yakın çevrenize dağıtırsanız, aydınlanmanın ana öğesi olan matematiğe büyük katkınız olacaktır.

Yazın köyümüze bekleriz... Parmak uçlarında yürümeniz koşuluyla...
Nesin Vakfı'ndan sevgiler, saygılar.

2008-04-01T00:51:00.000+03:00

BİZ KARŞI ÇIKARSAK YAPAMAZLAR!

Turkiye'nin gundemine ilk olarak 16 Kasim 2002 tarihinde AKP Genel Baskani Recep Tayyip Erdogan'in acikladigi "Acil Eylem Plani" ile giren Sosyal Guvenlik Reformu ve Genel Saglik Sigortasi gibi kavramlar, o gunden bu yana gundemden dusmedi. AKP soz konusu duzenlemeleri, IMF ile yuruttugu tum muzakerelerin, niyet mektuplarinin, gozden gecirmelerin ve stand-by anlasmalarinin temel pazarlik meselesi haline getirerek, sosyal haklarimizi kredi karsiliginda pazarlamistir.

2005 yili Mayis'inda IMF ile AKP Hukumeti arasinda imzalanan 19. Stand-By Anlasmasi'nin geregi olarak, emek ve meslek orgutlerinin gorus ve elestirileri umursanmaksizin hazirlanan SSGSS Yasa Tasarisi 2006 yilinda yasalastirilmis, fakat Anayasa Mahkemesi tarafindan bazi maddeleri iptal edilmistir. Toplumun ihtiyaclari dogrultusunda degil, IMF'nin talepleri ve dayatmalariyla sekillenen SSGSS Yasa Tasarisi'nin secimlerin ardindan bir kez daha alelacele gundeme getirilmesinin nedeni, 19. Stand-By Anlasmasi'nin onumuzdeki Mayis ayinda sona erecek olmasidir. IMF, AKP'ye verdigi kredilerin diyeti olarak bu yasayi sart kosmaktadir. Ulke ekonomisini borcla yuruten Hukumet, IMF'den yeni borclar alabilmek icin Tasariyi hizla Meclis Genel Kurulu'ndan gecirmek istemektedir.

Bizler bu Yasa Tasarisi gundeme geldigi gunden bu yana, bu yasaya karsi ciktik. Cunku bu Tasari, neoliberal ekonomi politikalarinin uzantisi olarak hazirlanmis ve sosyal devlet anlayisinin tamamen tasfiyesini amaclayan bir oze sahiptir. Bu Yasa Tasarisi, halkimizin sosyal guvenlik haklarinin geriye goturulmesi, ozel emeklilik sistemleri getirilerek gelecegimizin piyasaya emanet edilmesi, emekliligin hayal haline gelmesi, saglik alaninin tumden ticarilestirilmesi, parasi olmayanin saglik hizmetlerinden yararlanamamasi anlamina gelmektedir.

Ulkemizde yasayan yurttaslarimizin gelecegini karartan bu yasaya karsi gerek tek tek orgutler olarak, gerekse yan yana eylemler yaparak halkimiza bu yasanin gercek yuzunu anlatmaya calistik. Son olarak gectigimiz haftalar icerisinde Emek Platformu'nu olusturan 17 Orgut hep birlikte basin aciklamalari ve 14 Mart'ta 2 saatlik "is birakma eylemi" gerceklestirerek, bu konudaki kararliligimizi bir kez daha dile getirdik.

Bu guclu karsi cikisimiz ve kamuoyunun buyuk destegi sonucunda, yillardir taleplerimizi gormezden gelen AKP Hukumeti bizlerle gorusmeyi kabul ederek bazi maddelerde geri adim atmak zorunda kaldi. Bu surecte hukumetin attigi geri adim, hak kayiplarimizin bir kismini ortadan kaldirsa da, yasanin temel parametrelerinde yeterli degisIklige gidilmemistir. Yasa mevcut haliyle gelecegimiz icin ciddi bir tehdit olusturmaya devam etmektedir.
Tum itirazlarimiza, kamuoyunun tum tepkisine ragmen, Hukumet sahte bir "uzlasma havasi" estirerek, Tasariyi Meclis Genel Kurulu'na tasimistir.
Bu Yasa Tasarisi, Meclis Genel Kurulu'ndan derhal geri cekilmelidir. Toplumsal uzlasma saglanmaksizin, emek ve meslek orgutlerinin elestiri ve talepleri dikkate alinmaksizin cikartilacak yasanin vebali, o yasaya parmak kaldiran milletvekillerinin yakasini omurleri boyunca birakmayacaktir. Kendileri 2 yilda kiyak emekli olurken, emekcilerin 65 yasinda emekli olmasina, aclik sinirinin altinda emekli maasi almasina parmak kaldiranlar; kendileri her turlu saglik hizmetinden hicbir tutar odemeksizin faydalanirken yurttaslarin hastanelerden faydalanmak icin katki ve katilim payi odemesine, sagligin parali hale getirilmesine parmak kaldiranlar bu halkin yuzune nasil bakacaklar?

Evet, Turkiye'de yasayan kime sorsaniz ulkemizdeki saglik ve sosyal guvenlik sisteminden hosnut olmadigini soyleyecektir. Kayit disi istihdam nedeniyle milyonlarca iscinin sosyal guvenceden ve emeklilik hakkindan yoksun oldugu, prim borcu olan milyonlarca esnafin saglik hizmetlerinden yararlanamadigi, calisma imkâni bulunmayanlarin ve issiz yurttaslarimizin hastane kapilarina adim atamadigi, emeklilik maaslarinin aclik sinirinin bile altinda oldugu, saglik hizmetlerinden yararlanmada bolgeler ve gelirler arasinda derin ucurumlarin bulundugu ulkemizde saglik ve sosyal guvenlik alanlarinda gercekten de bir duzenlemeye gitmek gerekmektedir. Fakat bu duzenlemeler kayit disi istihdami onlemeli, tum yurttaslarimizi saglik ve sosyal guvenlik sistemi semsiyesi altina almali, herkes icin ucretsiz-nitelikli- ulasilabilir saglik hizmeti sunmali ve emeklilerimize insanca yasayabilecekleri bir ucret verilmesini saglamalidir.

Halkin saglik ve sosyal guvenlik hakkini bir kara delik olarak goren zihniyetin bu sorunlari ortadan kaldiramayacagi aciktir.

Bizler ulkemizin yarinlarini tehdit eden, cocuklarimizin gelecegini elinden calan bu yasanin uygulamaya konulmamasi icin sonuna kadar mucadelemizi surdurecegiz. Yasa Tasarisi, Genel Kurul'dan geri cekilmez ise Cumhurbaskani ve Anayasa Mahkemesi sureclerinde de takipcisi olacagiz.

Bu yasanin geri cekilmesi icin;

- Yasanin gorusulmeye devam edildigi 1 Nisan Sali gunu saat 14:00'te Turkiye'nin her yerinde isyerlerimizden cikip alanlarda kitlesel eylemler gerceklestirecegiz.

- Ayni gun Ankara'da saat 14:00'te TBMM Dikmen kapisi onunde bir araya gelerek, sesimizi bir kere daha Meclis'e duyuracagiz.

- 6 Nisan Pazar gunu on binlerce kisi Istanbul Kadikoy Meydani'nda, Herkese Saglik, Guvenli Gelecek Platformu'nun organize ettigi mitingte bulusacagiz.

Bu yasa Meclis'ten gecse de bizim gundemimizden dusmeyecektir. Biz bu yasaya karsi mucadeleye devam edecegiz. Surec icerisinde toplumun diger kesimleriyle de eylemlerimizi orgutlemeye devam edecegiz ve bunu kamuoyuyla paylasacagiz.

Buradan tum kamuoyuna sesleniyoruz: biz karsi cikarsak, bu yasayi cikaramazlar! Tum halkimizi yasaya karsi cikmaya cagiriyoruz! Gelin 1 Nisan Sali gunu AKP hukumetine unutamayacagi bir surpriz yapalim! O gun tum illerde alanlari doldurarak gelecegimizi IMF kredisine satmayacagimizi haykiralim.

Biz buradaki 5 orgut bu eylemlerin sadece cagricisiyiz. Yasadan olumsuz etkilenecek olan tum toplumsal kesimleri (Emekcileri, Esnafi, Issizleri, Emeklileri, Ev Kadinlari, Gencleri, Cocuklari yani toplumumuzun neredeyse tamamini) eylemlere katilmaya, saglik ve guvenli gelecek haklarina sahip cikmaya cagiriyoruz.

DISK KESK TMMOB TTB TDB

Bahar geldi, gül açıldı

2008-03-28T00:00:00.000+02:00

2008-03-25T00:01:00.000+02:00

Fethiye DVD günleri. Bugün de bunu seyrettik. Güzel, sürprizli bir film, seyredilir. Gerçi Michael Douglas'dan hiç hoşlanmam ama işte. Sean Penn'i severim ama, özellikle o onbir eylül filminden sonra iyice sevdim zaten.
Dün çok acayip bir sıcak vardı, bugün de anons etmişler fırtına diye ama daha bir şey estiği yok. Belki gece geç saatlerde çıkar bilemiyoruz. Yine çiçekler aldım, bir sürü boş saksı var balkonda onlara ekeceğim. Yarın ilk kür ilacın son günü. Bakalım, iyiyim şimdilik.

2008-03-21T00:03:00.000+02:00

Kuzenle DVD keyifleri başladı. Hoş, kızcağız dakika başı tuvalete taşınan annesi yüzünden ne seyrettiğini pek anlamadı. Eğlenceli bir filmdi, akıcı bir intikam öyküsü. Çok sürprizli değil, anlıyorsun bir yerden sonra ama işte seyirlik. Seyrederken bir sürü kuruyemiş ve ıvır zıvır yiyip, çay içtik. Bugün bir de kitap bitirdim, verimli bir gün oldu nitekim entelektüel manada yani.

2008-03-19T21:54:00.000+02:00

Jale Hanım Sultan'ın doğumgünüydü bugün. Ona hoş bir yüzük ve çiçek aldım. Komşucum da pastasını getirdi. Kestik, yedik, çay içtik. Mutlu yıllar anneciğim.
Balkon için de tanesi 50 kuruşa çok güzel hercai menekşeler aldım ama tek renk böyle maviye çalan bir mor. Ekince çekerim fotoğraflarını. Eh bahar geldi balkonlar, bahçeler şenleniyor yavaş yavaş.
Kendimi iyi hissediyorum. Bugün ağzımı burnumu bağlayıp Dük'ü de taradım bir güzel. Hayvan güzelleşti valla. Çok tüy oluyor ortalık, haftada bir taramak lazım. Neyse yaparım artık. Arkadaşlarım bana bir sürü kitap yolluyorlar, sağolsunlar. Örgü neyin yasaklanınca kitap okumaya vereceğim kendimi mecburen. Lost'u seyrettim biraz önce. 3. sezondan sıkılmıştım ama 4. sezon heyecanlı geçiyor. Bakalım ne olacak.
Yaz geliyor seviniyorum. Deniz sezonu başlayınca iyice sevineceğim. Yazın zaman öyle böyle geçiyor, kışın ruhum çok daralıyor.

2008-03-17T13:03:00.000+02:00

‘BALANS AYARCILAR’ İŞBAŞINDA

Yargıtay Başsavcısı’nın AKP için kapatma istemi ile Anayasa Mahkemesi’nde dava açması Türkiye’yi yeni bir kaosa sürükleyecek ilk adımdır. Kapatma davası, Türkiye demokrasi tarihine bir kara leke daha düşürmüştür.

Demokrasi ve siyaset, ‘hukukun üstünlüğü’ iddiası ile savcılar ve yargıçlar diktatörlüğüne yol verilerek geliştirilemez. Son dört ay içinde açılan iki parti kapatma davası göstermektedir ki, Başsavcı, anti demokratik çevrelerin ‘umut odağı’ haline gelmiştir.

Parti kapatılarak, özgürlük ve demokrasi feda edilerek laiklik korunamaz, olsa olsa demokrasi tahrip edilir. Daha önce de, laikliği koruma adı altında, partiler kapatılmıştır. Ancak bunun sonuçları karşımıza AKP olarak çıkmıştır. ‘Balans ayarcı zihniyet’ AKP’nin güçlenmesine hizmet etmiştir ve bugün de etmektedir. Acaba Türkiye’nin ‘balans ayarcıları’, topluma “hepimiz AKP’liyiz” dedirtmeye yemin mi ettiler?

AKP’yi ve onun neo liberal politikalarını durduracak ve geriletecek güç, dün sosyal güvenlik hakları için meydanlara çıkan emekçiler, demokratlar, gençler, kadınlar, emeklilerdir; yani bu ülkenin haksızlığa uğrayanları, eşitsizliğe maruz bırakılanlarıdır. Yargıtay Başsavcısı’nın attığı adım bu hedefin de karartılmasına yol açacaktır.

Şunu bilelim ki, Türkiye’de parti kapatmaları destekleyenler, toplumsal sorunların değil, demokrasinin mezar kazıcısı rolüne soyunmuşlardır.

Muhafazakârlığın ve gericiliğin toplum üzerindeki artan tahakkümünün kırılması, aynı zamanda otoriter/baskı cı zihniyetle de hesaplaşmayı gerektirir. Türkiye’yi, AKP’nin liberal/muhafazakâ r hattı ile statükocu/baskı cı anlayış arasına sıkıştıran bu boğucu ikileme karşı, demokrasiyi, laikliği, özgürlüğü ve emekçilerin haklarını savunan tüm güçler birlikte mücadele etmelidir.

Ufuk URAS
ÖDP Genel Başkanı
İstanbul Milletvekili

2008-03-16T23:14:00.000+02:00

Kayaköy'e gittik bugün, hava pek güzeldi. Börek yedik, ayran içtik. Biraz gezindik. Kuzen geldi yerleşti Fethiye'ye. Annesi çok yaşlandı artık, herşeyi de unutuyor, ama 92 yaşına rağmen yine iyi olduğunu düşünüyorum.
Akşama da kıymalı makarna yaptım. Bu hapların yan etkileri azmış hakikaten ya da daha yeni başladık ondan ama kendimi iyi hissediyorum. Bugün çok debelenince yemekti-bulaşıktı Deniz efendi yatırdı beni hadi bakim kanserli annem ol yat şuraya, bir yerine bir şey olacak diye. En güzeli yemek yiyebilmek oldu tabii. Fazla kaçırmamaya çalışıyorum ama şişmanlamak istemiyorum şimdi. Gerçi bir yıllık açlıktan sonra ne boğazımı tutmak zor oluyor ama şişmanlamamak lazım. Bugün iki böreği yerdim mesela ama yemedim, gerçi eve gelip çayla simit lüplettim, üstüne de makarna götürdüm, az yedim hesapta.
Bu ilacın ciddi tek bir yan etkisi var, el/ayak sendromu denilen bir nane, ellerde ayaklarda yara çıkabiliyormuş. Önlem mahiyetinde el işi yapmam yasaklandı, taş tablo da yapamayacağım, ne halt edeceğim bilmem. Muhtemelen kendimi kekti pastaydı yapmaya vereceğim.
Bahar geldi Fethiye'ye, güzel oldu. Yakında deniz mevsimini de açarız.

2008-03-15T23:47:00.000+02:00

Hafta sonu etkinliği bu olsun bari!
youtube yine yasaklanmış maşallah...

15 MART'TA ALANLARA!

2008-03-14T14:35:00.000+02:00

2008-03-08T00:01:00.000+02:00

KADINLAR VARDIR!

Bundan tam 151 yıl önce l857 yılının 8 Mart’ında Newyork’lu kadın işçiler eşit işe eşit ücret ve 8 saatlik işgünü talebiyle greve gitmişler, çalıştıkları fabrikayı işgal etmişler, ancak polisin müdahalesi sonucu çıkan yangında 128 kadın yaşamını kaybetmişti..
Bugün 8 Mart 2008.

Geçtiğimiz yıl kadınlara karşı şiddet ve ayrımcılık artarak devam etti/ediyor. Biz kadınlara yönelik suçlara, ayrımcılığa, şiddete, emeğimizin yok sayılmasına karşı kadın hareketi ile beraber hep birlikte karşı koyduk, mücadele ettik. Sistemli saldırılara karşı örgütlü mücadelemizle kadın dayanışmasını yükseltmeyedevam ediyoruz. Novamed Grevinde Direnen kadınlarla dayanışmak için etkili eylemler, kampanyalar içinde yer aldık. Sonunda Sendika haklarını isteyen Novamed’li kadın işçilerin talepleri kabul edildi.
İnandık, haklıydık. Sokakta her an yaşadığımız yaşayabileceğimiz tacize karsı Mor iğnelerimizi aldık elimize, kendimize dayanismamıza guvendik. Kadınlar yan yanaydık guçlendik ve guçlenmeye devam ediyoruz. Tacizde, Tecavüze karşı taraf olduk. Biliyoruz ki geçmişten bugüne kadınlar diğer toplumsal mücadelelerin ve devrimsel anların öznesi olmuşlar, direnişlerle, grevlerle, eylemlerle örgütlenerek bir mücadele tarihi yazmışlardır. Ve bu tarih bize göstermiştir ki kadınların mücadelesi insanlığın da mücadelesidir. Gecmişten devraldığımız Kadın kurtuluş mücadelesinin ışığında yürümeye direnmeye ve reddetmeye devam ediyoruz.

Yaşadığımız dünya hala zulüm, baskı ve sömürünün hakim olduğu ve en yıkıcı etkisini kadınlar üzerinde gösteren bir dünya. Her yerde savaşlar, işgaller, katliamlar biz kadınların bedeninde cereyan ediyor. Ortadoğuda ABD nin işgal politikası içine ülkemizin de sokulduğuna, ABD icazetiyle hava harekatının yanı sıra kara harekatının da başladığına, halkların birbirine kışkırtıldığına, ırkçılığın yükseltildiğine, dili, kimliği, inancı farklı olana tahammülsüzlüğün vardığı noktanın sokak ortasında işlenen cinayetlerle, bu ülkenin güvercinlerini nasıl ürküttüğüne tanık oluyoruz. Militarizm ve düşmanlığın derinleştirilmesinin, yaşamımızın her anında, her alanında şiddeti daha da yaygınlaştırdığını ve meşrulaştırdığını görüyoruz.

Uygulanan neo liberal politikalar yüzünden, fabrikalarda, atölyelerde düşük ücretle, sigortasız, sosyal güvencesiz, iş güvencesiz köleler olarak sömürülüyor, mücadele ettiğimizde ise kapıya konuyor, yanıyor, yakılıyor, kamyon üzerinde ölüme gönderiliyoruz. Evde ise her türlü angaryanın yükü bizim sırtımıza biniyor, emeğimiz göz ardı ediliyor, zorla evlendiriliyor, aile içinde her türlü şiddete maruz kalıyor, tutsak ediliyoruz. Dışarı çıktığımızda ise cinsel taciz, saldırı ve ölümle burun buruna geliyoruz. Sığınacağımız yerleri açmakla sorumlu olan hükümetler ve yerel yönetimler ise bu ataerkil sistemin bir uzantısı olarak, tecavüzcülere, katillere ceza indirimleri uygulayarak göz yumuyorlar.

Oysa evlerinizin perdesini açın, şiddeti görürsünüz, sokakları aydınlatın yine şiddet çıkar karşınıza, zihinlerinizi aralayın, namus kisvesi altında şiddetle karşılaşırsınız, intihar eden kadınların yüreklerine bakın, çaresizliğe duyulan öfke çıkar, televizyonları nızı açın, kadın programları adı altında kadın katliamlarını görürsünüz.
Peki şimdi AKP Hükümeti ne yapıyor? Kapalı kapılar ardında, gözlerden ırak olarak hazırladığı Anayasa Taslağında biz kadınları çocuklar, yaşlılar ve engelliler ile birlikte özel surette korunmaya muhtaç bir kesim olarak görüyor, ayırıma tabi tutuyor ve korunup, kollanmamızı ise ataerkil sistemi oluşturan aile, devlet, feodal yapı, gelenek, görenek, ahlaki kurallar ile dinsel tutuculuktan beslenen, güçlenen kapitalizmin kollarına emanet ediyor. Mutlak değiştirilmesini talep ettiğimiz baskıcı ve yasakçı 12 Eylül Anayasasını sivil bir anayasaya dönüştürmekten söz ederek, cinsler arası, kimlikler arası, inançlar arası eşitsizlikleri daha da körükleyen, cinsel yönelim ve cinsiyet kimliğini görmezden gelen yeni yasak ve eşitsizliklerle dolu, sosyal refah ve hukuk devleti olma ilkelerini çiğneyen bir düzenlemenin adımlarını atıyor.

Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası ile tüm çalışanları ve emeklileri sosyal güvensizliğe yuvarlarken, biz kadınların da var olan haklarını bile tırpanlıyor ve çalışma yaşamının zorluklarını arttırarak yeniden evlerimize dönmemize, çalışmayan kadınları ise ev köleliğine devam etmeye zorluyor. Hem işte, hem evde çalışıyoruz, Ortalama yaşam süresinin oldukça kısa olduğu ülkemizde emeklilik yaşını yükselterek emekliliğimizi toprak altında geçirmemizi vaat ediyor. İşsizliğin gün be gün arttığı ülkemizde çalışma süresini yükseltiyor, emekli maaşlarını açlık sınırına çekiyor. Parasız sağlık sağlaması gereken sözde sosyal devletimiz sağlık için daha fazla para talep ediyor, hastanelere yıldız koyarak otel haline getiriyor, tedavilerimizle ilgili kararı doktordan alıp, bürokratın insafına bırakıyor. Anneliğin kutsallığını dilinden düşürmeyen aynı hükümet bu yasa ile anne sütünün önemini göz ardı ederek, emzirme ödeneğinin süresini altı aydan bir aya indiriyor.

Şimdi biz ÖDP li kadınlar, işçisiyle, kamu emekçisiyle, emeklisiyle, ev kadınıyla, öğrencisiyle, hangi kimlikten, hangi inançtan olursa olsun tüm kadınları, bize kader diye dayatılan bu oyunları bozmaya çağırıyoruz.
Cinsiyet ayırımcılığını ortadan kaldırmak, hayatın her alanında pozitif ayrımcılık için,
Evde, sokakta, işyerinde, zihinlerde ve medyada şiddeti durdurmak için,
Namus kisvesiyle yapılan kadın katliamlarına ve bunu onaylayan ve koruyan devlet politikasına karşı durmak için,
İş cinayetlerinin ve esnek çalışmanın son bulması için,
Eşit değerde işe eşit ücret, 8 saat işgünü, sendika, sigorta, iş güvenliği ve ücretsiz kreşler için,
Parasız eğitim, parasız sağlık, güvenli bir gelecek için,
Kadınlara Yıpranma Payı, 180 gun fiili hizmet zammı hakkımız için,
Babaya kocaya baglı kalmadan sosyal guvece için,
Sıgınaklara ihtiyacımız kalmayacagı gunler icin
Bedenimize, emegimize, kimliğimize sahip cıkmak için.
Barış, demokrasi ve halkların kardeşliği için,
İşgallere ve savaşlara hayır demek için,
İnanç özgürlüğümüz için,
Her yerde ve her alanda temsil edilmek için,
8 Martın resmi tatil edilmesi için,
Bu dünyayı kadınlar için yaşanılır kılmak için,
Kurtuluşumuz için ellerimizi, çığlıklarımızı, yüreklerimizi birleştirelim. Bu kaderi biz yazmadık, bozmak için birleşelim.
Yaşamın ve mücadelenin yarısıyız diyen biz ÖDP li kadınlar dünyadaki tüm kadınların barış, özgürlük ve dayanışma için yükselttikleri sese, sesimizi katıyor ve bir daha haykırıyoruz.

İNADINA İSYAN, İNADINA ÖZGÜRLÜK

YAŞASIN 8 MART, YAŞASIN KADIN DAYANIŞMASI
ÖDP KADIN KOORDİNASYONU

2008-03-06T23:36:00.000+02:00

Hem küçüklere, hem büyüklere.

2008-02-27T13:35:00.000+02:00

Pek dandikti, ama eğlendim yine seyrederken. Jeremy Irons böyle ejderhalı, kılıçlı dandik filmlerde oynamayı seviyor herhalde, daha önce de buna benzer bir filmde seyretmiştim, hoş o pek berbattı tam benim sevdiğim türde yani.
Döneli bir hafta oluyor. İstanbul kar içindeydi gittiğimde, iyi ki erken gitmişim. Hem ablamla vakit geçirdim, hem de ona biraz daha bakayım diye iki gün erteleme istedim doktorum Ömerimden kabul etmedi. Taksoter bitti, ağızdan hapa geçiyoruz. Böylece 3 haftada bir değil, 6 haftada bir gideceğim İstanbul'a. Herceptin'e devam, burada Esnaf Hastanesi'nde port kullanabilen bir doktor var, ara ilaçları orada almıştım bir kaç kere. Herkes için daha iyi olmasını umut ediyorum. Yan etkileri çok daha azmış, Esra hemşire sana bir şey yapmaz dedi. Eh 18 taksotere dayanan ona da dayanır elbet.
Açlık günleri sürüyor, yağsız peynirli makarna yiyebildiğimi keşfettim, ona dayanıyorum. Açlık hissinden çok bıktım çünkü. Bir de elma yiyorum günde, eh yetiyor. Hap da tat bozukluğu yapıyormuş ama bu kadar olmazmış, eh alıştık artık.
Buradan kilo vermek isteyen hanımlara sesleniyorum, kilo vermenin tek yolu yememek! Sabahları istediğiniz kadar kahvaltı yapın, sonra hiçbir şey yemeyeceksiniz ama. Günde 1 kiloyu garanti ederim şahsen. Zaten bir süre sonra mide küçülüyor, pek bir şey yenmiyor. İşte bu da benim bir kıyağım olsun size.
Bir de Kuduz Olunca Isırılacaklar Listesi'nden Bülent Ersoy'u çıkarttım. Eğer nedamet getirmezse, 3 ay ömrüm kalınca vurulacaklar listemden de çıkartacağım kendisini. Ne dediğini bildiğini pek sanmıyorum ama eğer biliyorsa helal olsun demekten başka çare yok. Kendisini desteklemeye imza da verdim bugün. Siyasi eylem olarak ota boka imza vermekten başka bir şey yaptığım yok zaten.
Neyse, şimdi Jale hanım sultanın çaldığı tığımı geri alıp, şalımı örmeye devam edeceğim.

2008-02-14T21:58:00.000+02:00

Hafta sonu hava çok bozacak dediler, gözüm korktu. Yarın akşam uçağıyla gidiyorum İstanbul'a, iki gün önceden yani. Bir yerde iyi olacak, ablam ameliyat oldu, yanına gidemedim diye üzülmüştüm, onunla beraber vakit geçirmek ikimize de iyi gelir şimdi. Çayını, çorbasını verir biraz şımartırım hoşuna gider. Gerçi Jale hanım sultan biraz trip yaptı ama neylersin, tedaviyi aksatamıyorsun ki.
Günler aynı geçiyor, bütün gün otur örgü ör vaziyetinde yaşıyoruz. İki tane kazak ördüm ama daha birini bile giymedim sırtıma, burası için biraz kalın oldular. Zaten dışarı çıktığım yok arada çarşıya inmenin dışında. Aman zaten kış günü nereye gideceğiz. Kış mış diyorum ama Fethiye'de öyle bir kıştan söz etmek pek mümkün değil. İstanbul'da resmen donuyorum gittiğimde, 40 sene nasıl yaşamışım orada bilmiyorum valla.

SEVGİLİLER GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN!

2008-02-13T18:14:00.000+02:00

Her zaman pek geyik gelmiştir bu Sevgililer Günü meselesi ama,

tatlılar leziz görünüyor. Kutlu olsun diyelim.

Mutlu hafta sonları

2008-02-08T18:26:00.001+02:00

Bi süre böyle...

2008-02-04T21:49:00.000+02:00

Hafta sonu nostaljisi

2008-02-02T11:32:00.001+02:00

İyi tatiller...

2008-01-31T18:43:00.000+02:00

Döndüm, böylece 17. kemoyu da ifa etmiş olduk bakalım. Doktorum bir ihtimal ilacı değiştireceğini, taksoter yerine ağızdan kemoterapi hapı verebileceğini söyledi. Herceptin'e devam. Eh bundan böyle gelmeyeyim İstanbul'a, Fethiye'de alayım madem damardan tek herceptinse dedim izin çıkmadı. Ağızdan hap daha rahatmış, iki hafta boyunca günde iki tane içiyormuşsun ve dozlar günlere yayıldığı için yan etkiler daha hafif oluyormuş, saçları da az döküyormuş, saçlarım çıkmaya başladı zaten, bir yıldır kellikten sıkıldı bünye muhtemelen. Mide bulantısı yaparmış ama taksoterin bulandırmadığı mideyi kolay kolay bir şey bulandırmaz gibi gelir bana, el ayak sendromu diye bir halt olurmuş bir ihtimal, eller ayaklar bööle kızarırmış. Neyse, ne gelirse başımıza gelecek bakalım, sonuçta bunlar mücadele yolunda verilen kayıplar, böyle bakmak lazım yan etki meselelerine, kafayı takmaya gelmez yani. Bu ağızdan hap daha mı iyi daha mı kötü dedim, ne daha iyi ne daha kötü aynı dedi doktorum Ömerim.
Yorgunum haliyle, hep aynı şeyler işte, git gel Konya altı saat demiş atalarımız.

2008-01-28T00:10:00.000+02:00

Bugün arkadaşlarla Kayaköy'e gittik. Cinbal'de mangal yapıp söylemesi ayıp bir sürü et yedik. Altı yıldır Fethiye'de olmama rağmen Cinbal'e ilk gidişimdi. Sonra da Çalış'a gidip çay içip okey oynayalım dedik. Neyse efendim geldik Çalış'a, arabadan indik yürüyorduk ki ayağım bir yere takıldı ve güm kendimi yerde buldum. Kafayı fena bindirdim betona. Neyse ki yanımdakilerden biri doktor biri hemşireydi de hemen ilk yardımı yaptılar. Kafayı yardık yani. Dikişlik bir durum yok ama bayağı bir yaralanmışım. Neyse o kadar mühim bir durum yok ama canım fena acıdı, bir de korktum bir yerimi kırıldı mı diye. Böylece kemiklerin sağlamlığını da test etmiş olduk bir yerde. Oturduk çay kahve içtik ama tadımız kaçtı tabi, kalktık eve geldik. İnsanlar da üzüldü valla. Ben de anlamadım nasıl o kadar şiddetli düştüğümü. Bir süre yerden kalkamadım acıdan. Neyse iyiyim şimdi. Beni o halde gören Jale Hanım Sultan küçük çaplı bir kriz geçirdi haliyle. Yazık ya üzülüyorum kadına bir yandan da. Bu yaşında neler geldi başına valla. Deniz efendi de hemen dışarı çıkmayı yasakladı. Neymiş bir daha onsuz sokağa çıkmayacakmışım.
Yarın sabah uçuyorum yine İstanbul'a. İstanbul'da da yoğun kar yağışı veriyor meteoroloji. Dötümüz donacak bakalım. Burada dışarıda yemek ye, git orda it gibi titre oluyor tabii. İnsan güzel şeylere ve de güzel havalara çabuk alışıyor. 17. kemo olacak. Neyse, dayandığımız yere kadar gidecek, bir şikayetim yoktur.

Hafta sonu neşesi

2008-01-26T13:58:00.001+02:00

Tatiliniz güzel olsun.

2008-01-22T21:17:00.000+02:00

İncirköy'e gittik bugün. ÖDP'den arkadaşım Mehmet ve onun bir arkadaşıyla. Bir arkadaşlarımızın evinde köfte ve pide yedik, kahve içip sohbet ettik. İyi geldi, günlerdir evden çıkmıyordum. Fotoğrafı ben çekmedim, yine makineyı yanıma alıp pil almayı unuttuğum için, internetten buldum.
Günler geçiyor işte.

2008-01-19T15:38:00.000+02:00

UNUTMA!

Hafta sonu neşesi

2008-01-18T17:29:00.001+02:00

Komik hakikaten yahu.

2008-01-16T12:53:00.000+02:00

HUYSUZ VİRGİN'E ÖZGÜRLÜK!

2008-01-15T00:38:00.000+02:00

Dördüncü sezonu başladı bugün House'un. Eski ekip gitti, bakalım ukala doktorumuz kendine yeni bir ekip yapacak mı? Gerçi böyle yakışıklı doktorlar anca filmlerde dizilerde oluyor işte.
Bir kazak örmeye başladım ama biraz küçük oluyor sanki, neyse Deniz efendi giyer, belki de hırka yaparım. Bir zanaks attırıp uyusam mı yoksa akışına bırakıp sabaha kadar otursam mı şeklinde ikilem içindeyim. Bacak aramda çıkan münasebetsiz çıban yüzünden hastaneye gittim bugün, normalde öyle bir şey için doktora filan gitmem ama işte, belki yarılması gerekir dedi doktorum Ömerim, neyse yarmadı cerrah, antibiyotik iç dedi. Zaten her kemodan sonra bir kutu antibiyotik bitirmek adetten oldu artık. Esnaf hastanesine gittim, eğer yarmaya kalksalardı "parasıyla diil mi kardeşim, bayıltın öyle yapın" diyebilmek için valla. Canımın yanmasından çok sıkıldım artık.

2008-01-14T00:59:00.000+02:00

Açım! İnsan hiçbir şey yememeye yaklaşık beş gün dayanabiliyor, sonra açlık pik yapıyor valla. Şu fotoğrafta görülen her şeyi yemek isteyip de yiyememek zaten en fenası.
Aç geçireceğimiz bir beş gün daha var bakalım. Her şeyi öğreniyorsun bu hayatta. Bir zamanlar karnım acıkıp da yemek yiyemedim mi gözüm dönerdi, şimdi kuzu kuzu oturuyorum yerimde. Ben gideyim en iyisi bir su içeyim!

2008-01-11T23:39:00.000+02:00

Hafta sonunu güzel değerlendirmek isteyenlere, okuyunuz,

bulursanız seyrediniz.

2008-01-10T20:22:00.000+02:00

Fena film değildi. İstanbul'da yeğenin evinde film partisi yaptık, önce unutulmaz The Party'nin açılış sahnesi (hani o bir türlü ölmeden borozan çaldığı), sonra bir Pembe Panter, sonra da bu. Pembe Panterleri ne zaman seyretsem böğüre böğüre gülüyorum hala daha. Robert De Niro amcam yönetmiş bu filmi de, kastında da yok yok maşallah. Eh Robert istemiş millet de oynamış anlaşılan, artık o kadar bir hukuku vardır Hollywood'da. Bazı sahnelerinde uyumuşum gerçi ama bayağı uzundu, uyuduğum yerleri de anlattılar bana, arayı kapattım. Ancak artık aynı şeyleri anlatan herşeyden çok sıkıldığıma karar verdim. Sanskritçe filan bilsem gizli ilimler neyin okuyacağım. Yeni ufuklar istiyor insan, yeni kelimeler, yeni notalar. Bu yaşta ve bu kafayla sanskritçe öğrenebilir miyim ki acaba? Neden olmasın aslına bakarsan. Millet 80 yaşında üniversiteye filan başlıyor.
Kemo sonrası sinir, sitres halimdeyim. Bu günler böyle oluyor, ota boka bağırıyorum, sonra geçiyor işte. Ben de kendimi odama kapatıyorum, yok yere kalp kırmayayım diye. Doktorum kanım düşene kadar kemoya devam kararı verdi. Bu hastalığı sürekli ilaç kullanmak zorunda olduğum kronik bir hastalık olarak kabul etmemi de buyurdu kendisi. Yani bünye taksotere alışkanlık kespederse ilacı değiştirip yine devam edecekler anlaşılan. Etsinler anasını satayım, bu dünyada kemoya en uzun süre dayanan kanserli ünvanını almazsam ne olayım!

2008-01-10T00:21:00.000+02:00

19 Ocak'ta,Saat Üçte,Aynı Yerde...
Dostumuz, canımız, hakikat anlatıcımız, sevgili Hrant'ımızdan ayrılalı tam bir yıl oldu. Koca bir yıl Hrant'ın gidişiyle hayatımızdan eksilen renklerinyasını tutmakla geçti. Bizler bu ülkenin yurttaşları olarak, güvercin tedirginliğinde, gerçek failleri bulunmamış suikastlarla birarada yaşamaya alışmak istemiyoruz. Bu akıl almaz cinayettenn efret üretmeyen onurlu kalabalıklar olarak, bebeklerden katil yaratan karanlığa ışık düşürmek için, ülkemizin aydınlık geleceğines ahip çıkmak için, büyük acımızın yükünü birlikte taşımak için, adalet için, barış için, kardeşlik için,Hrant Dink davasının mağdurları ve takipçileri olarak 19 Ocak Cumartesi günü yeniden buluşuyoruz. Din, dil, ırk, cinsiyet,siyasi görüş farkı gözetmeden, halkların kardeşliğine inanan tüm yurttaşlar yanyana geliyoruz.
Hrant İçin, Adalet İçin,19 Ocak'ta, Saat Üçte, Aynı Yerde...

www.benhayattayken.blogspot.com adresinden aynen aldım.

Bana kızmayacağını umuyorum.

2008-01-06T23:18:00.000+02:00

İstanbul böyle olsaydı hoş olacaktı ama, yeğenimin bildirdiğine göre kar kalkmış. Buralar çok soğuk sıkı giyin gel, orası gibi zannetme diye tembih geçip duruyorlar zaten. Ben de kalın bir kazak, atkı ve bere çıkardım. Burada hala svetşört üstü ince kabanla dolaşıyoruz ama geceler bayağı bir soğuk.

Yarın tomografileri Doktorum Ömerime götüreceğim. Aslında o devam kararını verdi ama bir baksın bakalım. Bu defa sıfıra inmeden bırakmayacak bu işi gibi görünüyor. Ben de öyle düşünüyorum zaten. Neyse bindik bir alamete sonuna kadar gidelim bakalım.

2008-01-02T12:05:00.000+02:00

Bir kaç gündür nezle ve öksürükten musdariptim dün sabah 38.5 ateşle uyandım. Haliyle antibiyotiğe başladım. Akşama düştü ateş ama başladık artık mecburen içeceğiz bütün kutuyu. Tabii antibiyotikle birlikte mide ilacı da şart oldu. Ecza deposu gibiyim maşallah zaten.Yılbaşını evde geçirdik. Nezle olunca dışarı çıkmayayım dedim. Gecenin bir saatinde elinde şarabıyla komşucum geldi. Onunla iki kadeh şarap içtim. Oturduk televizyon seyrettik. Tarkan tam bir hayal kırıklığı oldu yani! Yeni imajını hiç beğenmedim şahsen. Kısa saç yakışmamış valla. Orası burası derken bir gibi yattık uyuduk. Sağa sola telefon edip kutlama yaptık. Amma velakin kontür almak niyetiyle çarşıya inip kontür dışında herşeyi alıp eve geldiğim için bir iki kişi dışında kimseye mesaj neyin atamadım. Buradan bana mesaj atıp da cevap veremediğim arkadaşlarıma kusura bakmayınız diyorum efendim.Bugünlerde Jale sultanla bütün gün film seyrediyoruz. Sabah 11 matinesiyle başlıyoruz, 2, 4 derken gece 9 matinesine kadar uzattık işi. Yakında seyretmediğimiz film kalmayacak kanallarda. Elektrikler kesilip duruyor. Bu sene bu elektrik işi çok fena Fethiye'de. Geçen sene hiç kesilmiyordu, son zamanlarda kesilmeyen gün geçmiyor gibi.

2007-12-31T00:03:00.000+02:00

HERKESE MUTLU YILLAR...

UMARIM BU YIL BARIŞ YILI OLUR!

2007-12-28T22:27:00.000+02:00

Tomografi sonucu iyi. Tabii nihai olarak Ömer karar verecek. Devlet hastanesindeki doktorun kargacık burgacık yazdığı rapordan bir şey anlamadığım için bir de Nail Bey'e götürüp gösterdim filmleri, o daha önceki tomografilerden beni biliyor. Karaciğerimin daha öncekilere göre çok daha iyi göründüğünü söyledi. Bakalım ne olacak. Ömer bugün telefonda kemoterapiye devam etmekten yana olduğunu ama filmleri gördükten sonra kesin kararını vereceğini söyledi. O ne derse onu yapacağız haliyle.
Önümüzdeki hafta da yemek yiyebilmek hoş olacak.

2007-12-27T11:45:00.000+02:00

Gittim çektirdim tomografiyi. Sonuçlar yarın. Bünye artık alıştı bu işlere, daha önce heyecan, sıkıntı filan yapardım. Şimdi tık yok. Yarın da kemik ilacı var, kanülü çıkarttırmadım kolumdan, on kere delinmeyeyim.
Bugün ilk defa üşüdüm neredeyse. Hava bayağı soğuk. Erken yaktık sobayı yani. Bir kaç gündür netten mp3 indirip, ipod'a yüklemekle zaman geçiriyorum. Şu anda da kulağımda, Blackmore's Night dinliyorum. Yaptım kendime ortaya karışık bir liste. Ahmet Kaya'dan giriyorum. Mozart'tan çıkıyorum. Üstüste aynı şeyleri dinlemekten çok sıkılıyorum çünkü. Zaten oldum olası üsüste aynı şeyleri yapmaktan pek sıkılırım ben. Aynı müziklerden, aynı görüntülerden, aynı satırlardan fenalık gelir hep. Bu deli ruhum değişiklik ister durmadan. Herhalde göçebe atalarıma çekmişim. Bir yandan da münzevi bir hayat sürmek isterim ki bir nevi öyle bir hayatım var. İşte ne demiş ünlü Türk düşünürü Ajda Pekkan “Ekstrem tenakuzlar içindeyim!”

2007-12-25T23:18:00.000+02:00

Neredeyse 10 gündür salak bir nefes darlığı problemiyle uğraşıyorum. Sonunda dokturum Ömerimi aradım. Haliyle, git akciğer rontgeni çektir, kalbinde de bir şey olabilir ona da baktır şeklinde çeşitli direktifler verdi. Önce isyankar hasta kılığında "Hayır efendim, bıktım artık, ne röntgen ne bir şey" şeklinde posta koyduysam da bugün paşa paşa uysal hasta kılığına girdim tabii. Neyse ne ciğerlerde ne de kalpte bir halt çıkmadı.
Bu Fethiye'yi çok seviyorum. Bugün saat 10:00'da hastaneye gittim ve saat 11:00 itibariyle kan tahlilim yapılmış, akciğer röntgenim ve kalbimin de eeg'si çekilmişti. İstanbul'da istediğin kadar tanıdık doktor olsun, bir saatte hastanenin kapısına bile ulaşamassın valla. Sonra da gittik kalbimin ekosunu çektirdik. Bu işlerin hepsini İstanbul'da bir günün içinde yapmak hayal. Nefes darlığının muhtemelen psikolojik olduğunu düşünüyoruz. Sonuç olarak ben de bir insanım. Taksoterin bu kabilden bir yan etkisi var, prospektüsünde yazıyor ama nadir olarak bildirilmiştir diyor. Bilmiyorum artık.
Bayram güzel geçti. Yeğenlerim buradaydı. İlk günün sabahı Şat'a gidip kahvaltı ettik hep beraber. Bir gün Kayaköy'e gidip mangal yaptık ve 2 kilo kadar pirzolayı lüpledik söylemesi ayıp. Bir akşam da hale gidip balık yedik. Onun dışında evde yiyip içip örgü ördük, sohbet ettik. Fotoğraf da çektik ama makinenin kablosunu bulamadığım için koyamıyorum.
İşte günler hastane-ev arasında geçiyor.

2007-12-19T10:53:00.000+02:00

2007-12-18T00:25:00.000+02:00

Cuma günü çok hasta oldum yahu. Geceyi çok kötü geçirdim ve aşırı bir baş ağrısıyla uyandım. Herhalde gece karabasan filan gördüm, ne olduğunu hatırlamıyorum ama çok fenaydı her şey. Baş ağrısına bir de şimdiye kadar olmayan berbat, pis bir halsizlik eklenince hastaneyi boyladım. Yani halsizlik her zaman oluyor ama bu kadarı olmamıştı. Neyse kafa tomografisi çekildi ve temiz çıktı. Ben tabii çektirmem filan diye tutturdum ama beni dinleyen kim? Bir de dekort yedim kendime geldim! Valla 15 kere kemoterapi oldum yahu, doktorumun dediği gibi artık her genç kızın başına gelir böyle şeyler. Bakalım yeni randevu 8 Ocak'ta, 27 Aralık'ta da karaciğerin durumuna bakılacak, eğer istedikleri gibi bir cevap varsa bitirecekler kemoyu. Ben de artık bitsin istiyorum ne yalan söyleyeyim. Yani yeni bir alevlenmeye kadar biraz dinlenmek istiyorum. Neyse, doktorumuz ne derse onu yapacağız. Devam derse kös kös devam edeceğiz.
Cumartesi-Pazar hiç çıkmadım evden. Yattım dinlendim. Bugün biraz daha iyiyim bir de karnımı doyurabilsem tam süper olacak. Neyse bir kaç gün daha aç oturacağız bakalım.
Yarın evde temizlik var, odamdan çıkmayı hiç düşünmüyorum valla. Bayramda yeğenler geliyor, eh ev de bir bayram temizliği istiyor haliyle. Dört gün bayram ev şenlikli olacak hiç değilse. Gerçi kurban bayramlarını oldum olası sevmem, hiç bayram gibi gelmez bana.
Fethiye iki gündür güneşli şükür. Hava da çok soğuk değil. Deniz'in bütün itirazlarına rağmen yakıyorum ama sobayı. İnsan oturunca üşüyor çünkü.

2007-12-13T20:18:00.000+02:00

Döndüm, ama kendimi her zamankinden hasta hissediyorum. Sanırım artık iyice yoruldum bu işten. Bakalım bayramdan sonra tomografi çekilecek ve ne yapılacağına o tomografi sonrası karar verilecek. Doktorum beni biraz dinlendirmek istediklerini söyledi, benim de biraz olsun dinlenmeye ihtiyacım var gibi görünüyor. Bir kaç gün sonra kendimi daha iyi hissedeceğim muhtemelen ama şu an çok yorgunum.

2007-12-09T14:01:00.000+02:00

Kapalı ve yağmurlu bir gün. Geç kalktım yataktan, böyle günlerde her tarafım ağrıyor artık. Geçen sene bir damla yağmur düşmemişti, bu sene maşallah başımızı alamadık. Hava çok soğuk değil hatta neredeyse hiç soğuk değil ama işte güneş yok.
Yarın yine yolcuyum. Bu kış bitmeyecek herhalde bu yolculuklar. Akşam uçaklarının azalması çok kötü oldu, dönüş yolculuğu sabahın köründe oluyor ve bayağı yoruyor beni ama Deniz geçenlerde yokluğumun onu çok kötü etkilediğini söylediğinden beri çok fazla kalmamaya çalışıyorum İstanbul'da. Neyse, dönüşte malak gibi yatıp dinleniyorum nasıl olsa. Her kemoterapi öncesi tutulduğum sinirli ve sitresli halime büründüm yine.
İşte böyle hayatın taşlı dikenli yollarında yürüyoruz nitekim.

2007-12-06T23:34:00.000+02:00

Bizim pilav böyle değildi ama işte buna yakın bir şeydi. Annem geçenlerde Dardar Dede'ye pilav adamıştı, benim SSK işim için. SSK meselesi çözülünce eh adağı yerine getirmek lazım. Biz de bugün konu komşuyu çağırdık pilav-ayran partisine. Sağolsun asortikkrepçim de geldi. Oturduk, yedik içtik, muhabbet ettik. Ben genelde böyle kadınların bol olduğu gün tipi toplantıları pek sevmesem de iyi vakit geçirdim, gelenlerin hepsi sevdiğim insanlardı ondandır. Asortik bana bir sürü hediye getirmiş. Defterler, boncuklar, teşekkür ediyorum tekrar. Çok sevindim.
Bunun dışında kuzenin eviyle uğraşıyorum. Badana, boya, mutfak, marangoz filan. Şu işler bitse de taşınsa o da bir an evvel. Bir sürü plan yapıyoruz, şöyle gezeriz, böyle sürteriz şeklinde. Pazartesi İstanbul yoluna döküleceğim yine. Baktım bundan sonraki kemoterapi tam 1 Ocak gününe denk geliyor ama herhalde o gün yapılmaz, ayın ikisinde üçünde gel filan diyecekler muhtemelen. Aman iyi bari, yemek yiyebileceğim yılbaşı akşamı.

2007-12-05T18:43:00.000+02:00

Esra'nın anısına ,tüm katılanların ve destek olanların ellerine sağlık.Lütfen herkes link versin ve paylaşsın bloglarında.. KEVGİR aralık ayında Sevgili ESRA için...Esra için yazılanlar.. http://esranintaziyedefteri.blogspot.com/

demiş asortikkrep, ben kendisini hiç tanımıyordum ve blogunu da bilmiyordum ama sevgili Zeya'dan ve başka bloglardan genç yaşta öldüğünü öğrendim. Sevenlerinin başı sağolsun.

2007-12-04T23:16:00.000+02:00

Sıkı dizi. Zaten HBO'nun dizileri gerçekten iyi oluyor. Hadi bakalım böyle bir diziyi gel de bu memlekette yap. Dün gece 3. sezonu bitirdik hayırlısıylan, az önce baktım bu gece de var mı diye varmış ama tekrar mı yeni sezon mu bilmiyorum.

Bugün yağmurlu ve kapalıydı hava. Sabahtan hastaneye gittim kan tahlili için. Sonuç iyi geldi şükür. Erken yaktık sobayı, oturdum bütün gün örgü ördüm, çay içtim, börek atıştırdım. Jale sultan bana pırasalı börek açtı bugün. Yeme-içme haftasında her türlü şımarıklığı yapıyorum. Yarın ne istesem acaba?

Fethiye'de kış eğlenceleri başlamış bulunuyor. Patlamış mısır, kestane ve örgü. Kendime bir hırka ördüm güzel oldu. Dün de bir kazak başladım, arkasını bitirdim, önünü de yarıladım bugün. Kalın yünlerle hemen bitiyor. Neydi o eskiden iki-üç numara şişle bir kazak öreceğiz diye bir ay uğraşırdık. Gerçi Fethiye için biraz kalın oluyor ama İstanbul'da giyerim ben de. Kolum da şişmiyor, tek elle örgü örme tekniği geliştirmiş bulunuyorum. Sol elimle sadece şişi tutuyorum, biraz ağır gidiyor ama oluyor, kol da şişmiyor.

2007-12-03T01:01:00.000+02:00

Ehh bir film olmuş. Ne beğendim ne beğenmedim diyelim. Zamanında kitabını da okumuştum ama tamamen unutmuşum, seyrederken onu farkettim. Bugün küçük bir de deprem oldu. Daha dep demeden oldu bitti, hatta ben acaba Dük kaşınıyor da yatağı mı salladı diye düşündüm. Yeme içme haftasına girmiş bulunuyorum, tabii yeme içmeyle beraber bozuk bağırsak haftası da başlamış buluyor ama hiç umurumda değil valla. Artık bir hafta ne gelirse önüme lüpleyeceğim. Jale sultana yemek listesi verdim, dolmalar, börekler, beğendiler şeklinde. Dört kilo alıp giderim İstanbul'a, sonra gelip hepsini veririm. Doktorum telefonda kemoterapiyi uzatmaya karar verdiğini söyledi. İlaçlardan birini çıkarıp iki ilaç devam edelim diyor. Ben de tamam dedim, gittiği yere kadar gitsin bakalım. Ben zaten tahmin ediyordum uzatma kararı çıkacağını. Yan etkileri olabilecek en azıyla atlattığım için devam ediyorlar. En büyük şansım midemin bulanmaması oldu ama benim zaten öyle çabuk bulanan bir midem yok, hamileyken bile hiç bulanmamıştı midem. Halbuki kadınlar üç ay öğürüp böğürüp kusmaktan bir hal olurlar hamileyken, ben bir kere bile kusmamıştım. Galiba bir de öyle kolay kolay tiksinen bir insan değilim. Çoğu kadının bakamadığı iğrenç şeylere bakarım yani. Doktor olsam cerrah olabilirdim. Zaman zaman Reality TV'deki ameliyat programlarını bile seyrederim. Deniz, seyrettiğim bu tür şeyler yüzünden bana satanist bile diyor valla. Öyle miyim bilmem ama bu huyum en sevdiğim huyum oldu, geliştirmek niyetlisiyim aynı zamanda hani daha sağlam bir mideye kavuşmak maksadıylan yoksa başka bir maksadım yoktur.

2007-11-28T19:57:00.000+02:00

Lay lay loom, benim de artık bir ipod'um vaar. Bir arkadaşım kalmaya geldi vee bana bir ipod getirmiş hediye olarak. Sabah uyandığımdan beri müzik yükleyip duruyorum. Özlemişim müzik dinlemeyi, çok makbule geçen bir hediye oldu ne yalan söyleyeyim. Deniz kıskançlıktan çatladı tabii ki. Bana bilgisayarını ve telefonunu teklif etti, ona vermem için ipod'u, ama yemedim tabii ki. Kırk yılın başında güzel bir şeyim olmuş, onu da Deniz beye kaptıracak değilim. İki gün gezdik, Kayaköy, Gemiler, Ölüdeniz. Bir akşam Şat'ta yemek yedik, dün akşam da Nefis Pide'ye gittik, döner yedik. İyi geldi. Bu arkadaş benim liseden beri arkadaşım. Biz üç arkadaş üçlü çete şeklinde gezerdik, okula filan pek uğramazdık. Sonra uzun zaman kaybettik birbirimizi ama son yıllarda yine görüşüyoruz. Şu anda Ahmet Kaya için yapılan Dinle Sevgili Yurdum albümünü dinliyorum bir yandan da. Gençken Ahmet Kaya'dan hiç hoşlanmayıp, sonradan sevenlerdenim ben. Bu ipod sayesinde Çarşamba geceleri Deniz ve Jale sultan arasındaki Avrupa Yakası-Yaprak Dökümü kavgası da bitti. Ben müzik dinliyorum, Jale Yaprak Dökümünü seyrediyor, Deniz de benim odamda Avrupa Yakası'nı. Neyse, her Çarşamba aynı muhabbetten fenalık gelmişti.
SSK işi halloldu. Neden kesildiğini anlayamadık, tanıdık biri vardı onu aradık, hemen açıldı. Çünkü ortada kanunsuz bir durum yok. Herhalde numaralar filan karıştı bilemiyorum artık. Bayağı bir sıkıntı yarattı ama halloldu şükür.

Günler sakin geçiyor. Havalar güzel. Evim sıcak, çorbam kaynıyor, daha ne isterim...

2007-11-25T20:10:00.000+02:00

Hakikaten iyi filmdi. İstanbul'a gitmeden, digitürk'ün salonlarından alıp seyretmiştim biriken puanlarla. Bu puan işi iyi oluyor, bedavadan film seyrediyorsun. Oscar adayı filmleri çok sevmem, oscar alanları da pek sevmem ama bu iyiydi, zaten alamadı oscarı da. Yabancılaşma ve kapitalizm üzerine seyrettiğim en sıkı filmlerden biriydi diyebilirim.
Cumartesi günü eczacı aradı ve artık SSK'lı olmadığımı haber verdi. Gerçekten de kesilmiş hem maaşım hem de SSK ama kesilmesi için hiçbir sebep yok ortada. Ben babamdan sigortalıyım ve ne evlendim, ne işe girdim ne de başka bir şey. Cuma akşamına kadar da sigortalıydım yani. İki gündür canım çok sıkkın bu yüzden. Ortada bir yanlışlık olduğu çok belli ama şimdi bir deli kuyuya atmıştır taşı, çıkart çıkartabilirsen. Ben maaşında filan değilim ama sağlık işi çok önemli. Üç haftada bir beş bin liralık reçete yazılıyor bana. Yarın arayacağız bakalım neden kesilmiş öğreneceğiz. Nasıl düzelecek bilmem, aileden birine Ankara yolları görünecek muhtemelen. Bunun dışında yeni bir şey yok. Günler aynı geçip duruyor, havalar da güzel gidiyor, akşama kadar soba filan yakmıyoruz. Dün bir arkadaşım geldi İstanbul'dan. Meğerse ablası Fethiye'de yaşıyormuş ama yine İstanbul'a taşınıyormuş tekrar. Ablasını taşımaya gelmiş, bir gece bizde kalacak. Ablasını yolcu etmeye gitti şimdi. Yarın belki çıkar gezeriz birlikte, Ölüdeniz'e filan kaçarız. Kayaköy'ü özledim, ne zamandır gitmiyorum, belki Kaya'ya çıkarız.
Bugün Radikal 2'de bir yazım yayınlandı. Adımı görünce pek sevindim.
İşte böyle, bu sigorta işine çok takıldı kafam. Hafta sonu olduğu için öğrenemedik de ne olduğunu. Eğer iş uzarsa ne yaparız bilmiyorum. Yani mutlaka bir yolu bulunur ama bir kere de bir aksilik çıkmasın bir işte yahu.

2007-11-23T00:41:00.000+02:00

Gittim geldim. 21 gün çevrimine girdim yine. Bakalım ne olacak, 15. den sonra hakkımda bir karar verecekler ama artık bayağı yorulduğumu hissediyorum. Kuzenim burada, o da Fethiye'ye yerleşmeye karar verdi ve arkamdaki evi tuttu. Onun gelmesi iyi olacak hem onun hem de benim için. Kendisi kuzenimdir ama 45 yıldır da arkadaşımdır :)
Yorgunum fazla yazamayacağım.

2007-11-18T23:37:00.000+02:00

Yarın eğer bu fırtınada uçaklar kalkarsa İstanbul yolcusuyum. Bugünkü fırtınada bahçedeki iki çam ağacı da devrildi. Bir tanesi ikinci katın balkonuna dayandı, bir tanesi de kapının önüne düştü. Allahtan fazla bir zarar olmadı. Komşumuzun her zaman arabasını koyduğu yere indi koca ağaç ama onların da bugün gezmeye gidecekleri tutmuştu yani. İyi oldu, yoksa giderdi araba. Fotoğraflarını çekecektim ama makinenin pili bitmiş, çok yağmur vardı pil almaya da gidemedik. Yazık ya üzüldüm çok ağaçlara, onların sayesinde yazın bahçe acayip serin oluyordu. Şimdi bütün güneş içerde olacak. Bir de odamın penceresinden onları görmeye çok alışmışım, bakıyorum şimdi bayağı boş görünüyor gözüme. Bugün bayağı bir heyecan yaşadık yani. Şu anda da acayip gök gürlüyor ve şimşek çakıyor. İnşallah sabaha biter.
14. kemoterapiye gidiyorum, bir aksilik çıkmazsa sondan bir önceki yani. Bugün bir de düştüm yahu. Bakkala gidiyordum, normalde hep Deniz gider, benim gideceğim tuttu, sokak lambası da yanmıyormuş, köpekler havladı, yabancı köpek mi diye bakayım derken, ağacın açtığı çukura düştüm resmen. Kötü düştüm, dizimi bayağı bir berkittim, inşallah şişmez sabaha ama şişseydi şimdiye kadar şişerdi diye düşünüyorum. Nazar mı değdi nedir, ağaçlar yıkılır, ben düşerim. Birazdan elektrikler gidecek. Zaten böyle giderse bu kışı çoğunlukla elektriksiz geçireceğiz herhalde.

Tepenize kral kelebekleri kadar taş düşsün!

2007-11-17T22:57:00.000+02:00

Atv ekranlarında Kelebek Çıkmazı diye bir dizi başlamış bulunuyor. Bu sezon kendime Bıçak Sırtı ve Sevgili Dünürüm’den başka bir dizi bulamadığım için belki tutar düşüncesiyle oturdum seyrettim. Gerçi dönen tanıtımlarından ne ile karşılaşacağımı az çok tahmin edebiliyordum ama hani bir umut, bir belki de ben yanlış anlamışımdır hali. Tabii sonuna kadar dayanamadım. Senaryo rezalet, oyunculuk desen –Hümeyra dışında ki o da biraz abartmış gibi geldi bana- yerlerde sürünüyor, anlatım bir başka rezalet, diyaloglar manasız ve mantık hatalarıyla dolu. Misal: Dizinin başlarında anne küçük kızına “Daha havalar ısınmadı, üşürsün o yüzden dışarı çıkamayacaksın ah yavrum, nazlı kelebeğim” filan diyor, sonra bir bakıyoruz ki aradan –dizi zamanıyla- bir saat geçmeden bizim küçük kız bahçede, örnekler daha çoğaltılabilir tabii ama konu bu değil.
Konu, evin büyük kızının hali. Gözünde gözlük, başında kasket, sırtında parka. Sözüm ona o zamanların “Solcu modası”na uygun giyinmiş. Saldırgan tavırlı, yüzü gülmez, 10 yıldır aynı okulda okuyan, böyle antipatik, gıcık bir tip.
Solcu kızların karikatürize edilmesine alışkınız. Bacılar macılar diye dalga geçilmesine de alışkınız. Ancak, Hatırla Sevgili’den sonra bir de bu biraz ağır geldi ne yalan söyleyeyim. Hatırla Sevgili yine biraz olsun insaflı davranıyor, hani daha küçük ayrıntılara takıldığım için seyretmiyorum bu diziyi. Oradaki solcular da durmadan sloganlarla konuşan, karikatürize tipler bana kalırsa ama hani bir nebze olsun daha iyi. Bir de çizdiği sağcı (eskiden faşist derdik) tipi çok fazla iyi niyetle yazılmış, ben o zamanlar hiç öyle sağcı görmedim desem yalan olmaz, hani böyle gözleri iyi bakan, merhametli, mini etekli kızlarla gezen filan, gören varsa bilemem ama ben görmedim. 12 Eylül mantığı “Bir onlardan bir bunlardan”dı hatırlarsınız, gerçi yüz solculardan, bir sağcılardan oldu bunu da hatırlarsınız. Hatırla Sevgili’de de hak geçmesin diye uğraştıklarının farkındayım ama olmuyor işte, çünkü saldırgan ve müdafii, haklı ve haksız konumlarının altı iyi çizilmiyor, çizilemiyor.
Kelebek Çıkmazı da Hatırla Sevgili’nin açtığı kanaldan (Hatırla Sevgili de Çemberimde Gül Oya’nın açtığı kanaldan akıyor o ayrı) akmaya çalışıyor işte. Hani 70’li yıllar, o çalkantılı ve kötü zamanlar, sağcı-solcu çatışmalarının arasında filizlenen aşklar vs. Ancak, bu dizileri (Çemberimde Gül Oya’yı tenzih ederim, seyrettiğim en namuslu işlerden biriydi) yapanların, senaryolarını yazanların ve yönetenlerin unuttukları ya da hatırlamak istemedikleri küçük bir ayrıntı mevcut: Biz daha ölmedik. 78 kuşağından insanlar verdikleri tüm kayıplara rağmen henüz hayatta. O dönemleri birebir yaşamış, mücadele etmiş bir kuşak insan yaşıyor bu memlekette. Belki 68 kuşağı kadar çok yazmadık, çok söylemedik, çok şikayet etmedik, ama henüz ölmedik. Biz de televizyon seyrediyoruz, böyle dizileri özel bir dikkatle seyrediyoruz hem de.
Hamasi bir söylemle, “Bizi böyle karikatür haline getirmenize, kitleler nezdinde bu kadar aşağılamanıza, yalanlar yaymanıza, bir kuşağı reyting ve para kaygılarınıza alet etmenize izin vermeyeceğiz” filan demeyeceğim. Çünkü biliyorum ki biz izin versek de vermesek de yapacaksınız yapacağınızı.
Biz, o dönemlerin devrimci kızları sizin erkek senaristlerinizin yazdığı gibi salak tipler değildik Sayın Mustafa Altıoklar. Tek derdimiz kafamıza acayip şapkalar, kasketler takıp ortalarda gezmek, sağda solda slogan atmak değildi, bu kadar berbat, karikatür tipleri değildik. “Devrimci kızlar çirkin olur” şeklindeki 12 Eylül tezinin aksine hepimiz de gayet güzeldik. Tek derdimiz ülkemizdi, devrimdi, mücadeleydi, inandığımız her şeydi. Her gün kellemizi koltuğumuza alıp öyle çıkıyorduk sokağa, akşama evimize dönecek miyiz, dönmeyecek miyiz, bilemiyorduk. Boş gezenin boş kalfası, sözde devrim uğruna mücadele ederken ailesini, emekçi annesini sömüren tipler de değildik. Hatalar yapmadık mı? Sürüsüne bereket yaptığımız hataların, ama bedelini ödedik, hala daha ödüyoruz. Bedel derken 12 Eylül’ü kastetmiyorum, yanlış anlaşılmasın. 12 Eylül bir bedel değildi, biz bedellerimizi çok başka ödedik, ödüyoruz.
Bizlerin saf gerçekleri anlatan diziler yapamayacağımızı, yapsak da yayınlanmayacağını bilerek, buna güvenerek yapıyorsunuz bu berbat işleri ve istediğiniz yalanı atmakta serbestsiniz biliyoruz. Ancak el insaf, biraz izan yahu!

Singing in the Rain

2007-11-16T11:46:00.001+02:00

2007-11-13T17:16:00.000+02:00

Bir süredir aşağıda okuyacağınız satırları yazmayı düşünüyordum. Kısmet bugünmüş. Bir Kedinin Hatıraları bir yılı aşkın bir süredir yayında. Bu blogu, beni merak eden, dostlarım, akrabalarım, arkadaşlarım hem sağlığım hakkında, hem de neler yaptığım, nasıl olduğum hakkında haber alsın diye açmıştım. Hakikaten de açılış amacına hizmet etti blogum, hem arkadaşlarım telefon parasından kurtulmuş oldu, hem de ben herkese ayrı ayrı aynı cümleleri kurmaktan kurtulmuş oldum. Ayrıca başka şeylere de hizmet etti, uzun yıllardır görmediğim, haklarında hiçbir şey bilmediğim arkadaşlarım beni buldu buradan, irtibat kurdu. Tabii blog dünyasına adım atmakla birlikte, başka blogları da okur oldum. Çok sevdiğim sürekli takip ettiğim bloglar da oldu, gördüğüm yerde amanın diye kaçtığım bloglar da oldu ama kimseyi aman da ne kötü yazıyor, niye yazıyor, ne gerek var şeklinde yorumlarımla rahatsız etmeyi düşünmedim. Çünkü bana göre blog tamamen kişisel bir şey. İsteyen istediğini yazar, ister yemek tarifi verir, ister şiir yazar, ister kendini anlatır, ister edebi olduğunu düşündüğü metinler döktürür, ister sinema üstüne ahkam keser, ister müzik üzerine. Beğenen okur, beğenmeyen de okumaz. Kimse kimsenin kafasına silah dayamıyor sonuç olarak. Mecra da internet olunca çeşitli saçmalıkların basılması için ağaç da kesilmiyor, e daha ne?
Yorum konusuna gelince, ben çok yorum yazan bir insan değilim. Eğer gerçekten beni ilgilendiren bir konu hakkında yazılmışsa ancak yazarım, ya da blog sahibini gerçekten üzen ya da sevindiren bir şey olmuştur ve bu üzüntüyü ya da sevinci paylaşmak istiyorsam yazarım ancak. Bana gelen yorumlara da cevap vermeye üşenirim çoğu zaman J Aslında tabii üşenmekten çok, blog benim yorumlar da sizin diye düşündüğüm için cevap vermem, bazen de gerçekten yorgun olduğum için veremem cevap ve bana yorum yazan arkadaşlarımın bunu zaten düşündüklerini bilirim.
Şimdi diyeceksiniz ki “Sadede gel kedi hanım,” geliyorum. Geçenlerde bir yazıma bir yorum yapılmış. Daha doğrusu yorum değil, yeldeğirmenleriyle savaştığını söyleyen bir arkadaş, sevdiğim ve tanıdığım bir blog sahibi olan Eda Suner hakkında yazdığı bir yazıyı okumamı istemiş. Meraktan gittim okudum, kendi yorum alanında da kendisine düşüncelerimi yazdım, aslında konu bu değil. Konu şu ki, anladığım kadarıyla bu arkadaş, bizim yani, Eda’nın, Asortikkrep’in, benim, sevgili isimsiz meleğimizin ve daha bir sürü blog sahibi arkadaşımızın yardımlarıyla örgütlediğimiz Cerrahpaşa’ya kemoterapi koltukları alma meselesinin Tempo dergisinde yayınlanmış olmasını, Eda’nın kendi reklamını yapması olarak algılamış. Şimdi sevgili arkadaşım, evet Tempo’ya haber olduk, bence iyi ki de olduk, çünkü bir sürü insan o haber sayesinde dayanışmanın gücüyle neler yapılabileceğine şahit oldu hiç değilse. Ancak, durum şu ki o haber benim sevgili yeğenim sayesinde yapıldı. O olmasaydı, kimsenin basına haber vermeye filan niyeti yoktu ki ben istesem eğer haber değil Tempo’da, televizyonlarda bile çarşaf çarşaf yayınlanırdı. Eski bir gazeteci olarak gerek yazılı, gerek görüntülü basında bir sürü arkadaşım mevcut. Valla istesem Sabahların Sultanı Seda Sayan’a bile konuk olurduk yani. Ancak, hiçbirimizin kanserli hastalar üzerinden yapılacak bir reklama ihtiyacı yok. Yapılan iş haber değeri taşıyordu ve haber oldu o kadar. Zaten, Tempo’da çıkan haberin Eda ile hiçbir ilgisi yoktur, hatta fotoğrafçı gelene kadar kızın haberi bile yoktu bu durumdan. Bunu sitesinde yazmasını da ben istedim zaten. Ben de yazacaktım ama kemoterapi ertesi yorgun oluyorum, üzerinden zaman geçtikten sonra da nasılsa Eda yayınladı bir de ben yazmayayım diye düşünerek yazmadım. Hani bir iş yaptık herkes sitesinde yazıyor diye düşünmeyin diye. Eda’nın yazmış olması yeterliydi benim için yani. Bu konuda herhangi bir kompleks sahibi değilim.
Edacım canım kardeşim, sen hiç sinirlenme, hiç dert etme kendine bunları. Bildiğin yolda devam et. Ben senin siteni seviyorum, eğleniyorum, vakit geçiriyorum, verdiğin linklere gidiyorum, bakıyorum ve benim gibi bir sürü insan da yapıyor bunu. İnşallah bir dolu para da kazanırsın, kendine yatlar, katlar, atlar alırsın, arkana kocaman bir marketing ordusu takarsın, e-ticaret yaparsın. Gelen yorumları da ister yayınlarsın ister yayınlamazsın, istersen yorumlara kapatırsın siteni, ister açarsın. Blog kişisel bir şeydir, yorumlar da anonim filan değildir. Yorumu yayınlamayan gitsin kendi sitesinde yazsın ama sonra blog blog gezip “Bakın ben ne yazdım” diye link atmak gibi bir çiğlik de yapmasın.
Yel değirmeni savaşçısı arkadaşa da Don Kişot’u okumasını, eğer okuduysa da bir daha okumasını tavsiye edeceğim buradan.
Bu benim, bloglar arasındaki çekişmeler, kavgalar, şunlar bunlar hakkında yazdığım ilk ve son yazı olacak bunu da belirteyim. Böyle saçmalıklara bulaşmayı hiç istemem, istemiyorum da. Ancak bizim bir sözümüz vardır “Arkadaşıma dokunma” diye. Eda’da sevdiğim bir arkadaşımdır bunu da belirteyim bari!

Vesileyle yukarıdaki fotoğrafı bir daha yayınlıyorum. Bizim ancak hastaların dualarına ve rahat ettiklerini bilmeye ihtiyacımız var reklama değil.

2007-11-08T17:08:00.000+02:00

İstanbul Tarabya, Kıyı Restaurant, ablam ve arkadaşı Dilek'in bana yaptıkları sürprizden bir kare. Masada görünenin iki katı kadar tatlı ve pasta vardı :) Hepsini yiyesim gelmişti ama yola gideceğim için yarım yarım tadabildim ancak. Hani yollarda midem bulanmasın diye. Kemoterapi ertesi olduğu için güzelim lüferi de mundar ettim ama İstanbul'a gider gitmez ilk işim gidip lüfer yemek olduğu için çok dertlenmedim.
Süpriz de şöyle oldu. Ben bir keresinde ablama şöyle sosyetik bir restoranda hiç yemek yemediğimden ve de buna özendiğimden bahsetmiştim, hani filmlerde olur, tatlılar filan servis arabasıyla gelir, seçersin, böyle bir şeyi istediğimden dem vurmuştum. Ablam da Dilek'e anlatmış bunu. Sağolsun o da bana böyle bir sürpriz düzenlenmiş. Güzel ve şık bir restoran ve servis arabasıyla gelen tatlılar. Ne kadar mutlu oldum. Ne hoş bir şey yaptılar bana. Kanser olmanın böyle getirileri de oluyor hayatta işte :) O yüzden dertlenmemek lazım kanser oldum diye ve insanların sen hastasın diye sana yaptıklarının tadını çıkartmak lazım. Çünkü insanlar sana hoş bir şey yaptıkları zaman kendileri de mutlu oluyorlar ve iyi hissediyorlar.
Hava çok soğudu yahu. Sobayı kurduk ama bacada bir problem çıktı yakamadık. Ben de odamda yaktım elektrikli kaloriferi oturuyorum. Soğuk ve nemli havalarda dizlerim çok ağrıyor. O yüzden hiç sevmiyorum artık soğuk havaları. Bugün kışlıkları da çıkardık, yeğenim aradı o ara, yeni mi çıkarıyorsunuz diyor. Eh dedim bizim için erken bile, normalde Kasım başı bu kadar soğuk ve kapalı olmaz Fethiye. Akdağlar'a kar da yağmış, o da erken. Bu sene soğuk geçecek anlaşılan. Kapalı havalarda ruhum da çok daralıyor, çok bunalıyorum. Anti depresan filan mı attırsam diye düşünmeye başladım valla. Onlar da sersem ediyor insanı, o sersemlik halini de sevmiyorum. Yapacak bir iş bulmam lazım kendime. Aslında var var da bu evdeki iki deli bir dakika rahat vermiyorlar ki insana. Delilerden biri olan Jale hanım sultan, dizi arası reklamlar girdiği zaman ya beni çağırıyor ya da Deniz'i. Hiç sekmiyor. Hatta Deniz'le gülüyoruz artık, bak bak reklamlar başladı diye.

2007-11-06T16:23:00.000+02:00

Sonunda güneş açtı. Alışık değiliz Kasım'ın başında filan kapalı havalara, ruhumuz sıkılır, bunalırız. İki gündür fırtına, yağmur, şimşek, şimdi günlük güneşlik, seviyorum bu memleketi vesselam. İstanbul'dan geldiğimden beri öküz modunda yatıyorum. Bedenen yeni bir sıkıntım yok hani ama ne bileyim bir ruh sıkıntısı, bir boşluk hissi. Hiçbir şey yapmadan oturmaktan bunaldım muhtemelen. Şeytan diyor boşver kolu molu al eline yünlerini onu bunu, otur yap ama sonra davul gibi şişiyor kol yahu. Bugün odunumuz, kömürümüz de geldi, tabii onlar gelince benim de sobayı kurup yakasım geldi.
Yarın çıkayım şu evden bir çarşıya filan gideyim, hoş gidince ne yapacağım bilmem ama işte maksat gezmek olsun. Belki goblen alırım küçük bir tane, onu işlerim. Doktorumu aradım sızlanma hakkımı kullanacağım, içim sıkılıyor filan diye, sen o hakkı geçen sene kaybettin, öyle bir kartın yok diye dalga geçiyor benimle. Dedim çabuk bana bir sevgili bul, şöyle mazohist tarafından olması lazım, bir de dedim tabii yanında da östrojen lazım. Haliyle yok bana östrojen filan, bir eğlencemiz vardı hayatta o da gitti :)
Ben en iyisi çay içeyim.

2007-11-04T18:31:00.000+02:00

Gittim geldim. Bir şey yaptığım yok. Her kemoterapi sonrası yaşadığım sinir, sitres ve de asabiyet durumlarını yaşıyorum. Eh artık 13. oldu olsun o kadarı diyoruz. Biraz neşem yerine gelince uzun uzun yazacağım.

2007-10-29T11:04:00.000+02:00

Bu akşam çıkıyorum yine yola. İstanbul yolları taştan. 13. kemo olacak bakalım. Bilet bulamadık dönüş için, Cuma akşamı döneceğim. Git gel Konya altı saat demiş atalarımız. Dönene kadar yazamam herhalde. Görüşürüz.

2007-10-25T21:59:00.000+03:00

Akşam akşam fena duygulandım. Güzel filmdi, sinemada oynadığında çok istediğim halde gidememiştim. Digitürk'te puan birikmiş, aldım seyrettim. Ne güzel filmler yapıyorlar, seviyorum sinemayı. Böyle şeyler gördükçe insan, insanlığa dair umudunu yitirmiyor. Oysa ki umutsuz olmaya yetecek o kadar çok şey var ki.
Son günlerdeki gelişmelerden fena endişeleniyorum. Ortalıkta feci bir hava esiyor. Bugün oğlanın bir öğretmeni, mitinge gidip gitmeyeceğini sormuş, -burada "Teröre lanet" mitingi düzenleniyor da-bizimki gitmeyeceğini söyleyince, korkuyor musun, askere nasıl gideceksin filan demiş. Duyunca acayip sinirlendim. Baskıya bak. Mitingin adı Barış olsaydı soracak mıydı acaba çocuğa gidecek misin diye. Şeytan diyor git okula ortalığı birbirine kat, ama öyle bir linç havası esiyor ki, çocuk okula gidemez hale gelir. Çok fena çok. Umarım yeni Maraşlar, Sivaslar yaşanmaz, bu fitili birileri ateşlemez, kardeş kardeşi öldürmez.

Liza Minnelli - Mein Herr - Cabaret

2007-10-24T00:38:00.001+03:00

Gençken beni Liza Minelli'ye benzetirlerdi. Cabaret'i Konak Sineması'nda seyretmiştim. Tek başıma gittiğim ilk filmdi, herhalde 15 yaşında filandım. Sevdiğim filmlerdendir.

2007-10-21T21:08:00.000+03:00

Dün Fethiye ÖDP ve KESK olarak Telekom grevi ziyaretine gittik. Oturduk, çay içtik, grevci arkadaşlarla sohbet ettik.

Hannibal'ı okudum dün gece. Pek sofistike yamyam Dr. Hannibal Lecter'in maceraları. Adamın yediği tiplere baktığın zaman hak vermemek pek elde değil yalnız. Zaten insan yeme fikri bana çok da ters gelmez. Tutup insan yiyeceğimden değil, yanlış anlamayınız, yani bunca şeyi midesine indirebilen insan kendi hemcinsini de yiyebilir bir şekilde diye düşündüğümden. Zaten yenirmiş eskiden, sonradan tabu olmuş bu. Şimdilerde, etraf böyle koyundu, inekti doluyken insan yemenin de bir manası yok tabii. Ancak, tamamen aç kalınırsa ne yapılır bak onu bilemem. Bir film seyretmiştim. Gerçek bir olaydan hareketle yapmışlardı, kitabı da vardı yanılmıyorsam. Bir uçak kazasında, sağ kurtulan, ancak kış ortasında bir dağın tepesinde mahsur kalan kazazedeler, ölüleri yiyerek açlıktan kurtulmuşlardı. Oluyor böyle şeyler. Bizim Hannibal da savaş sırasında aç kalan askerlerin yedikleri kız kardeşinin intikamını alıyor yamyamlık ederek. Yalnız bu askerlerin başka seçenekleri de olabilir tabii. İşin kolayına kaçıyorlar çocukları yiyerek. Neyse bu kadar yamyam muhabbeti yeter.

Canım çok sıkkın. Bir sürü şehit ve ölü haberi geliyor son günlerde. Bu konuyla ilgili olarak ÖDP Genel Başkanı ve İstanbul Milletvekili Ufuk Uras'ın sınır ötesi harekatla ilgili olarak mecliste yaptığı konuşmayı koyuyorum buraya. Benim başka bir şey yazmama gerek yok. Bu metnin altına imzamı atarım.

"AKP Hükümeti Kuzey Irak‘a sınır ötesi operasyon yapılması ile ilgili tezkereyi Meclis‘e getiriyor. Bu tezkereye ‘kınından çıkan bıçağı sonuna kadar saplamaya‘ hevesli CHP ile Meclis‘te ‘bölücü keşfine çıkmış‘ olan MHP destek veriyor.
Siyasi partiler şiddet ve çatışma kültürüne hizmet etmemelidir. Ancak tezkere tartışmaları sırasında toplumda gerginlikleri arttırıcı bir dil kullanan siyasi partiler, farkında olarak ya da olmadan toplum içi çatışma ortamını geliştiriyor. Söylenen her kışkırtıcı söz, toplumda şiddete eğilimi olanlarda ‘saldırma meşruiyeti‘ yaratıyor. Eline silahı kapanın oraya buraya ateş ettiği bir ortam, hiç kimse için arzulanır değildir ve olmamalıdır.
Biz bu tezkereye karşıyız. Çünkü diplomasi yapmak için askeri yöntemlere ihtiyaç duymak yanlıştır. Türkiye‘nin ve Ortadoğu‘nun bugünkü ortamında, Kuzey Irak‘a müdahale için tezkere çıkartmak, sonu belirsiz bir maceraya atılmak demektir.
Biz bu tezkereye karşıyız. Çünkü bölgemizin ve ülkemizin daha çok şiddete değil, barışa ihtiyacı vardır.
Biz bu tezkereye karşıyız. Çünkü, Türkiye‘nin Kuzey Irak‘a girmesi, bölgemizde ABD‘nin yarattığı savaş bataklığına bile bile saplanmak demektir. Üstüne, Kuzey Irak‘taki Kürt toplumu ile çatışma içine girmek demektir.
Biz bu tezkereye karşıyız. Çünkü sınır ötesi bir operasyon, daha fazla ölüm, daha fazla acı, daha çok kan akması demektir.
Son 23 yılda 24 sınır ötesi harekat yapılmış, ama sorun bir türlü çözülememiştir. Şu çok açık ki, Kürt sorununun çözümü ve toplumda barışın tesisi için atılması gereken adımlar ülkemizin içindedir, dışında değil. Sorunun sadece bir güvenlik meselesi olarak algılanması nedeniyle, yıllardır yapılanların çözüm yönünde kalıcı ve olumlu bir etkisi olmamıştır.
Bugün soğukkanlı bir şekilde demokratik bir çözüm için çaba sarf etmeli, bunun için soruna siyasetle çözüm aramalıyız. Çözümsüzlük ve kutuplaşmayı arttıracak terör eylemlerine ve şiddet adımlarına değil, barışçıl yöntemlere ve sosyal önlemlere ihtiyaç vardır.
PKK SİLAH BIRAKMALIDIR
PKK silahlı saldırılarla, mayınlarla, bombalarla Kürt sorununun barışçıl çözümünü imkansız hale getiriyor.
Türkiye‘nin içinden geçtiği süreçte, bölge halkının kendi temsilcilerini çözümün bir parçası olmaları için Meclis‘e gönderdiği koşullarda, silahlı mücadelenin ve şiddetin tırmandırılmasının hiçbir haklı ve meşru gerekçesi yoktur.
Bu tehlikeli bir oyundur. Patlayan her mayın, her bomba, PKK‘nın aldığı her can, şovenizmin, düşmanlığın, ırkçı bir gelişmenin tohumlarını atıyor, ateşin bütün ülkeye yayılmasına yol açıyor. Bu körüklenen ateş, hem Kürt yurttaşların hem de tüm toplumun acı çekmesine kaynaklık edecektir.Meşru ve savunulur yanı olmayan eylemleri sürdürmek bir kışkırtmadır ve bu kışkırtmanın dramatik sonuçları yaşanmaya başlamıştır. Üstelik demokratik yollarla Meclis‘e seçilmiş olan DTP‘li vekiller için de son derece olumsuz koşullar oluşmaya başlamıştır.
DTP‘li vekiller üzerindeki baskılara ve dışlama çabalarına son verilmelidir. Bu Meclis toplumdaki farklı fikirlere ve eğilimlere tahammül edemeyecekse, toplumda bu tahammülsüzlüğün sonuçları çok daha ağır olur.
Bugün ülkenin iç koşulları, demokrasinin ulaşmış olduğu düzey PKK‘nın silahlı bir mücadele yürütmesini de devletin kontrgerilla taktiklerine başvurmasını da gerektirmiyor.PKK derhal silah bırakmalı, saldırılarına son vermelidir. Devlet ve hükümet ise sorunun barışçıl zeminde çözülmesi için acil bir tavır göstermelidir.
BARIŞA ÇAĞIRIYORUZ...
Bu ülkede savaş davulları çalarak, milliyetçi duyguları kabartarak politika yapmak kolaydır ve bundan çok hoşlanan vardır. Duygu sömürüsü yaparak farklı düşünenleri sindirmek, vatan hainliği ile damgalamak en kolay yoldur. Ama bu yol çıkmazdır.
Biz bu tezkereyi ülkemizin çıkarlarına aykırı buluyoruz. Böyle dönemlerde soğukkanlı ve akla dayalı düşünceleri dışlayanlar kazandıklarını zannederler. Ancak bu hazin oyun Türkiye‘ye hep pahalıya patlamıştır ve bir kez daha bunun eşiğindeyiz.
Türkiye‘nin farklı kültürlerden oluşan dokusunu paramparça ederek bu topraklarda demokrasinin ve barışın canına okumak isteyenler çok tehlikeli bir yönelime girmiştir.
Türkiye‘de demokrasiden, barıştan, eşit koşullarda bir arada yaşamaktan ve adaletten yana olan herkesi; meslek örgütlerini, sendikaları, aydınları, yurttaş girişimlerini, demokratik dernekleri ve kuruluşları tezkereye ve uygulanmasına karşı tutum almaya, toplumda barışa ve demokrasiye sahip çıkmaya çağırıyoruz.
Şimdi güçlerimizi birleştirme ve toplumdaki çatışma ve şiddet eğilimleri karşısında aklı selimi savunma günüdür. Bu tezkere, Türkiye toplumunu demokratikleştirmeyecektir, barışı sağlamayacaktır, anaların ağlamasını sona erdiremeyecektir."

UFUK URAS

ÖDP Genel Başkanı ve İstanbul Milletvekili